Łzy pajaca

Neapol w roku 1931 pogrążony jest w chłodzie końca marca, a mieszkańcy miasta, spoglądający ku wiośnie, niespodziewanie stają się świadkami wstrząsających wydarzeń. Przez miasto rozchodzi się informacja, że Arnoldo Vezzi, znany na całym świecie tenor i przyjaciel Duce, został odnaleziony martwy w swojej garderobie w teatrze San Carlo, tuż przed planowanym występem. Dochodzenie w tej sprawie ma przeprowadzić komisarz Luigi Alfredo Ricciardi, którego reputacja jest równie niezwykła jak jego zdolności. Mimo że nie jest lubiany przez przełożonych z powodu swojej niepokorności, a jego podwładni mają go za osobę surową i niedostępną, Ricciardi skrywa tajemnicę: od dzieciństwa potrafi dostrzec zmarłych tuż przed ich śmiercią i odczuwa ich cierpienie z wielką intensywnością.

Czas płynie, a presja na Ricciardiego narasta, gdyż jego przełożeni obawiają się możliwego wpływu władz z Rzymu, naciskając na odnalezienie sprawcy. Mroczne, niespokojne nastroje rozprzestrzeniają się po całym Neapolu, wzbudzając lęk wśród mieszkańców wszystkich warstw społecznych. Ricciardi, napędzany głębokim poczuciem sprawiedliwości i empatycznym zrozumieniem dla ludzkiego cierpienia, wkracza nieustraszony w niebezpieczne zakamarki miasta, balansując pomiędzy światłem a ciemnością w swojej misji odkrycia prawdy i ujawnienia mordercy.