Recydywista

Co to znaczy być winnym w świecie, w którym niewinni są współwinni, a winni chodzą wolni? Walter F. Starbuck, łagodny biurokrata o dobrych intencjach, nigdy nie zamierzał zostać przestępcą. A jednak, dzięki ślepemu posłuszeństwu, pechowi i rodzajowi małych, bezmyślnych kompromisów, które piętrzą się przez całe życie, zostaje wplątany w największy amerykański skandal polityczny XX wieku: Watergate. 

Od Harvardu przez Biały Dom Nixona po więzienną celę, życie Starbucka to seria oszałamiających wydarzeń, których ani nie kontroluje, ani w pełni nie rozumie. Niegdyś niskopoziomowy trybik w machinie władzy, staje się jej uboczną ofiarą. Ale czy naprawdę był niewinnym przechodniem? A może - jak wielu innych - był po prostu kolejnym człowiekiem, który dał się ponieść fali historii, nigdy nie pytając, dokąd ona zmierza? 

Opowiedziana w zgryźliwym, melancholijnym i mrocznie zabawnym stylu, który może dostarczyć tylko Kurt Vonnegut, „Recydywista” to ostra, zjadliwa satyra na władzę, chciwość i biurokratyczną machinę, która miele ludzi w nicość. Wraz z obsadą odmieńców, oportunistów i prawdziwie wierzących, Vonnegut analizuje amerykański system polityczny z bezlitosnym dowcipem, ujawniając świat, w którym najniebezpieczniejsze zbrodnie nie są tymi, które trafiają na pierwsze strony gazet - są to ciche zdrady, powolna erozja moralności, swobodna akceptacja niesprawiedliwości. 

Powieść, która jest zarówno głęboko cyniczna, jak i dziwnie pełna nadziei, „Recydywista” nie tylko opowiada historię upadku jednego człowieka, ale także pokazuje społeczeństwo, które nagradza korupcję, karze uczciwość i zamienia nawet najlepszych z nas w nieświadomych wspólników. Błyskotliwie absurdalny, ale niepokojąco prawdziwy, to Vonnegut w najlepszym wydaniu: zabawny, głęboki i druzgocąco aktualny.
Kurt Vonnegut (1922-2007) był amerykańskim powieściopisarzem, satyrykiem i krytykiem kultury, którego unikalna mieszanka science fiction, czarnego humoru i filozoficznych rozważań uczyniła go jednym z najbardziej wpływowych pisarzy XX wieku. Z charakterystycznym głosem, który był w równym stopniu cyniczny i współczujący, Vonnegut miał niesamowitą zdolność do obnażania absurdów współczesnego życia, wojny i ludzkiej natury - jednocześnie rozśmieszając czytelników, nawet jeśli prawdopodobnie nie powinni się śmiać.  

Urodzony w Indianapolis w stanie Indiana, światopogląd Vonneguta został głęboko ukształtowany przez jego doświadczenia jako żołnierza podczas II wojny światowej, a zwłaszcza czas spędzony jako jeniec wojenny w Dreźnie w Niemczech, gdzie był świadkiem bombardowania, które zainspirowało jego najsłynniejszą powieść „Rzeźnia numer pięć”. Ta mieszanka osobistych doświadczeń, kąśliwej satyry i elementów science fiction stała się jego charakterystycznym stylem, tworząc dzieła, które przeciwstawiały się tradycyjnym granicom gatunkowym.  

Jego powieści - w tym „Kocia kołyska”, „Śniadanie mistrzów” i „Matka noc” - są pełne dziwacznych, ale dziwnie znajomych postaci, samoświadomej fabuły i nieustępliwej krytyki wojny, konsumpcjonizmu i dehumanizujących skutków technologii. Jego alter-ego, podupadły pisarz science fiction Kilgore Trout, pojawia się w jego książkach, służąc zarówno jako komiczna ulga, jak i nośnik najostrzejszych spostrzeżeń Vonneguta na temat sztuki, losu i wolnej woli.  

Poza swoją fikcją, Vonnegut był zaciekłym komentatorem społecznym, często wypowiadającym się przeciwko wojnie, niszczeniu środowiska i korupcji politycznej. Jego głos, zarówno w literaturze, jak i życiu publicznym, był głosem człowieka, który widział najgorsze z ludzkości, ale wciąż wierzył w znaczenie dobroci i przyzwoitości. Jego dzieła pozostają dziś tak samo aktualne, jak w momencie ich pierwszej publikacji, udowadniając, że jego dowcip, mądrość i ostrzeżenia o stanie świata nie straciły nic ze swojej mocy.