Jeżeli znaków i cudów nie zobaczycie...

W historii ludzkości nieprzerwanie pojawiają się wydarzenia, które często kwestionują podstawy ateistycznych przekonań. To różnorodne cudowne znaki i wydarzenia, za pośrednictwem których Bóg ukazuje istnienie wymiaru nadprzyrodzonego. Cuda te stanowią swego rodzaju język Boga, skierowany do ludzi ulegających ateistycznej ideologii, zachęcający ich do porzucenia tych poglądów i otwarcia się na tajemnicę Jego miłości.Dla chrześcijan wiara w Ewangelię jest nierozerwalnie związana z wiarą w największe cuda, takie jak Narodzenie i Zmartwychwstanie Chrystusa. Cuda te obejmują również te, które Jezus czynił podczas swojej misji publicznej, oraz znaki i cuda dokonujące się po Jego śmierci i Zmartwychwstaniu, dzięki wstawiennictwu Matki Maryi, apostołów i świętych.Jak mówił Pan Jezus: „Jeżeli znaków i cudów nie zobaczycie, nie uwierzycie” (J 4,48), podkreślając tym samym wagę dokonanych przezeń cudownych znaków. „(...) niewidomi wzrok odzyskują, chromi zaczynają chodzić, trędowaci są oczyszczani, głusi odzyskują słuch, umarli są wskrzeszani, a ubogim głoszona jest Ewangelia. Błogosławiony ten, kto we Mnie nie zwątpi” (Mt 11,5-6). Takie nadprzyrodzone znaki nieustannie towarzyszą boskiemu działaniu w historii naszego zbawienia. Ks. Mieczysław Piotrowski TChr