Dzieje Pałacu Biskupiego w Krakowie w latach 1815 - 1894

Temat dotyczy fascynującego okresu dziewiętnastego wieku, który był kluczowy z perspektywy architektury i funkcjonowania pałaców. Analizując pozornie mniej istotne aspekty, związane z architekturą pałacu biskupów przy ulicy Franciszkańskiej 3 w Krakowie, jego układem i pełnionymi funkcjami, oraz osobami z nim związanymi, odkrywamy nowe spojrzenie na działania i mechanizmy działania Kościoła oraz jego hierarchów. Tytułowy pałac ma szczególne znaczenie, ponieważ dotyczy najważniejszego urzędu w diecezji krakowskiej i umożliwia dogłębne zrozumienie nie tylko życia wyższych sfer, ale również codziennych zasad funkcjonowania w tamtej epoce. Jak zauważa biskup profesor Jan Kopiec, pałac ten jest kluczem do rozumienia fundamentalnych zasad działania ludzi, także tych na wysokich stanowiskach. Kraków, z jego bogatą architekturą, odgrywa ważną rolę na mapie kulturowej Polski i Europy, a pałac biskupów krakowskich jest jednym z jego najważniejszych symboli. Istnieje niewiele budowli, które mają takie znaczenie historyczne jak ten pałac, który stał się szczególnie ważny dzięki osobowościom jego gospodarzy, takim jak Jan Paweł Woronicz i Albin Dunajewski, oraz zmieniającym się uwarunkowaniom politycznym XIX wieku. Marlena Hajduk zasługuje na uznanie za zwrócenie uwagi na ten wyjątkowy fenomen, ponieważ obecna forma tego miejsca jest wynikiem losów Krakowa i jego kościoła w tamtych czasach.