Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Dykcjonarz, lutnia i koronki. Zagraniczna podróż edukacyjna Franciszka Cetnera (1693–1696)
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
IX tom serii „Monumenta Poloniae Culinaria” przedstawia przepisy autorstwa Paula Tremo, które dostarczają więcej niż sposób na przygotowanie wołowiny, zup, kapłona i flaków. Stanisław August, nadworny kucharz, proponuje unikalne połączenie francuskich wzorców kulinarnych z polską tradycją. Charakteryzuje się to odrzuceniem ostrych przypraw i wyrazistych kontrastów smakowych, zliberalizowanym podejściem do postu, klasycystyczną estetyką, współczesnymi metodami redukcji, kondensacji i klarowania, a także rezygnacją z dietetyki humoralnej. Zarówno w recepturach „francuskich”, jak i „polskich” wyraźnie widać te wpływy. Szczególnie te ostatnie odnosiły się do francuskiej mody na potrawy związane z lotaryńskim dworem Stanisława Leszczyńskiego, które szybko zaczęły być postrzegane jako typowo polskie. Rozwiązania kuchmistrza króla szybko znalazły licznych zwolenników i naśladowców.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
IX tom serii „Monumenta Poloniae Culinaria” przedstawia przepisy autorstwa Paula Tremo, które dostarczają więcej niż sposób na przygotowanie wołowiny, zup, kapłona i flaków. Stanisław August, nadworny kucharz, proponuje unikalne połączenie francuskich wzorców kulinarnych z polską tradycją. Charakteryzuje się to odrzuceniem ostrych przypraw i wyrazistych kontrastów smakowych, zliberalizowanym podejściem do postu, klasycystyczną estetyką, współczesnymi metodami redukcji, kondensacji i klarowania, a także rezygnacją z dietetyki humoralnej. Zarówno w recepturach „francuskich”, jak i „polskich” wyraźnie widać te wpływy. Szczególnie te ostatnie odnosiły się do francuskiej mody na potrawy związane z lotaryńskim dworem Stanisława Leszczyńskiego, które szybko zaczęły być postrzegane jako typowo polskie. Rozwiązania kuchmistrza króla szybko znalazły licznych zwolenników i naśladowców.
