Dusza z ciała wyleciała. Rozmowy o śmierci i nie tylko

W zamkniętej części klasztoru, w małej rozmównicy, regularnie spotykają się dwie osoby. To miejsce, gdzie przy każdej wizycie witają się ciepło, często z humorem. Jedna z nich zawsze zamawia czarną kawę, zastanawiając się w myślach, czy kolejna filiżanka jest jeszcze dozwolona. Pojawia się refleksja, czy ich drogi nie skrzyżowały się już wcześniej.

Chociaż czasami starość daje się we znaki, to rozmówca nie przestaje się uśmiechać. Opowiada o rekolekcjach i zachęca do przeczytania najnowszego wpisu na blogu. Z lekkim zdziwieniem pyta, skąd bierze się chęć do konwersacji z wiekowym duchownym.

Podczas spotkań rywalizują o to, kto wcześniej wstał, a także spierają się o datę wernisażu w Muzeum Narodowym w Krakowie. Kiedy zostają sami, przeszukują szufladę w poszukiwaniu zakazanych słodyczy. Pojawia się pytanie, jak ułożyć w całość ich wcześniejsze dyskusje, gdyż śmierć nie jest tematem do żartów. Przez ostatnie miesiące rozmowy często krążą wokół tego tematu. W rozmównicy, za zamkniętymi drzwiami, odbywają się rozmowy o śmierci pomiędzy laikiem a zakonnikiem.

Dlaczego właśnie ojciec Leon? Jest duchownym, który nie udaje, że zna wszystkie odpowiedzi, potrafi przyznać się do niewiedzy. Unika patosu, a gdy rozmowa staje się zbyt podniosła, rozładowuje sytuację żartem. Zaspokaja ciekawość drugiej osoby, nawet jeśli wydaje się ona nieco naiwna. Pomimo dzielących ich różnic, rozmawiają i akceptują swoje niedoskonałości.

W głowie kłębią się pytania: Dlaczego umieramy? Czy śmierć może być godna? Jaki jest sens cierpienia? Co się dzieje z duszą po śmierci? Jakie słowa skierować do matki, która straciła dziecko? Co z samobójcami? Dlaczego śmierć przyciąga widownię, a media nią manipulują? Dlaczego dawniej ciało zmarłego pozostawało w domu, a teraz je wykluczamy? Czy żałoba może być udawana? Dlaczego chrześcijanie nie cieszą się ze śmierci, skoro to tylko krok do zmartwychwstania? Co potem – niebo i anioły? Czy ojciec Leon boi się umierać?

Rozmowa trwa, kawa się kończy, a czas upływa szybko. Ojciec Leon snuje opowieści, czasem się sprzecza, czasami ucieka w dygresje. Nigdy nie patrzy na zegarek, a czas biegnie niepostrzeżenie. Spotkania dotyczą śmierci i wielu innych spraw.