Dobrze wychowani. Jak wytresowano milenialsów

W latach minionych wiele zwrotów, takich jak "Starszym należy się szacunek" czy "Dzieci i ryby głosu nie mają", uchodziło za niewinne zasady wychowawcze, które miały służyć utrzymaniu dyscypliny i porządku. Dzisiaj wiemy, że tego rodzaju wyrażenia często tłumiły emocje i odbierały głos całym pokoleniom. Książka Ewy Kozy rzuca światło na doświadczenia tych, którym głos zabierano najwcześniej. Autorka przedstawia rozmowy, które odkrywają prawdziwe oblicze dzieciństwa ukrytego za fasadą rodzinnej sielanki. Zamiast szczęścia, dzieci często doświadczały strachu, samotności, emocjonalnego zaniedbania oraz przemocy, maskowanej hasłem "szacunku". Przez osiem wstrząsających opowieści poznajemy różne aspekty trudnych doświadczeń dorastania. Historie te obejmują przemoc fizyczną i słowną oraz upokorzenia, które stawały się publicznym widowiskiem. Doświadczenia związane z parentyfikacją wymuszały na dzieciach przedwczesne dorastanie. Książka kończy się rozmową z psychotraumatolożką Mają Pisarek, która wyjaśnia, w jaki sposób traumatyczne wydarzenia z dzieciństwa wpływają na dorosłe życie, prowadząc do problemów z wyznaczaniem granic, strachu przed intymnością i trudności w nawiązywaniu zdrowych relacji. Jak zatem przerwać ten błędny krąg międzypokoleniowej przemocy?