Ubaw po pachy. Dziennik cwaniaczka. Tom 4

Książkę „Dziennik cwaniaczka. Ubaw po pachy” kupiłam z dwóch powodów. Po pierwsze chciałam wiedzieć, o co tyle szumu. Kilka razy słyszałam, że książka Jeffa Kinneya to znakomita propozycja na deszczowe dni. Świetny, sytuacyjny humor i perypetie wieku nastoletniego bliskie głównemu bohaterowi to przepis na mega pozytywną, komiksową opowiastkę! Greg, główny bohater „Dziennika cwaniaczka”, to nastolatek zupełnie nieprzeciętny w swojej przeciętności. Chłopak lubi spędzać czas wolny przed telewizorem i jeść pizze. Tymczasem to w szkole wymagają, aby uczył się matematyki, w domu oczekują, że posprząta pokój, a na koniec nawet nie można nawet pogadać z najlepszym kumplem. To znaczy, można, ale Rowley wciąż wydaje się dziecinny i nie rozumie prawidłowości życia nastolatków. 

„Dziennik cwaniaczka. Ubaw po pachy” to okazja łownego bohatera, aby ten uczył się na własnych błędach. Greg Heffley uznał, że spędzenie słonecznych, wakacyjnych dni w domu to dobry pomysł. Rodzice autora „Dziennika Cwaniaczka” nie podzielają zdania swojego dziecka. Jak na złość, rodzice chcą rozmawiać, pytają o jego życie, taka sytuacja jest trudna do zniesienia. Wie o tym każdy nastolatek. Sekrety i tajemnice lubią ciszę. W poszukiwaniu spokoju Greg udał się na wycieczkę z Rowleyem i jego rodzicami. Autor „Dziennika Cwaniaczka” w życiu tak się nie wynudził. Wiedział wcześniej, że jego kumpel bywa dziecinnym mięczakiem, ale nie przypuszczał, że jego rodzice będą aż tacy sztywni! Dla rozładowania atmosfery Greg zaczął żartować ze wszystkiego wokół, a jak zaczął, to szybko przestał. Rodzice Rowleya mieli dość Grega!  Można się spodziewać, że kolejna eskapada Grega z Rowleyem i jego rodzicami nie będzie miała miejsca. Nie oszukujmy się, nie każdy potrafi poznać się na geniuszu głównego bohatera ?.  

Tyle, jeśli chodzi o treść, ale czy ona jest najważniejszą? „Dziennik cwaniaczka. Ubaw po pachy” to świetna propozycja dla lubiących czytać, jak również dla tych, którym czytanie książek wydaje się sprawą koszmarnie nudną. „Dziennik cwaniaczka. Ubaw po pachy” to w gruncie rzeczy zapiski nastolatka o życiu nastolatków. Trochę treści, trochę ilustracji, wszystko podane w formie żartobliwych notatek sporządzonych gdzieś mimochodem. Część z nich brzmi niepokojąco znajomo, jeśli pamiętacie wiek dorastania ?.

 Międzynarodowy bestseller pod tytułem „Dziennik Cwaniaczka” to fenomenalne studium nad naturą współczesnych nastolatków. Jak zrozumieć młodych ludzi, skoro oni sami często nie rozumieją siebie? Jako mama dwóch (prawie) dorosłych chłopców, podsunęłam im jakiś czas temu książki Jeffa Kinneya. Słyszałam od koleżanki, że WARTO. Sceptycznie podeszłam do tej rady. Próbuje zachęcić moje latorośle do czytania książek od dłuższego czasu. Bez powodzenia. Wola spędzać czas przed smartfonami. „Dziennik Cwaniaczka” to szansa, aby odwrócić tę fatalną tendencję. Moi chłopcy zadeklarowali, że chcą przeczytać wszystkie 15 części „Dzienniczka Cwaniaczka”! 

„Dziennik cwaniaczka. Ubaw po pachy” to opowieść o fatalnych konsekwencjach swoich wyborów. Greg, autor i główny bohater tytułowego dziennika, nie może sobie znaleźć nigdzie miejsca. W szkole spotyka samych „dziwnych ludzi”, z kolei w domu albo rodzice go nie rozumieją, albo rodzeństwo okropnie wkurza. Chłopak najchętniej spędzałby całe dnie przed tv, ale świat wokół niego nie daje mu spokoju. Greg uznaje, że lepsze wcale nie jest wrogiem dobrego i zamiast spędzić czas ze swoją rodziną, planuje podróż z najlepszym kumplem i jego rodzicami. Efekt? Katastrofa, bo znudzony Greg zaczyna w końcu być sobą i śmiało żartuje w towarzystwie rodziców kumpla, a Ci... szybko dzwonią po tatę Grega. Ten przyjeżdża i zabiera go z powrotem do domu. Rozczarowany chłopak raz jeszcze przekonał się, że świat nie jest gotowy na zjawiskowe poczucie humoru młodych ludzi!  

„Dziennik cwaniaczka. Ubaw po pachy” to prawdziwy festiwal żartów! Niektórych nie rozumiałam, ale moi dzielni chłopcy służyli radą. Polecam czytelnikom w każdym wieku. :-)