Stara bieda. Dziennik cwaniaczka

Statystyki czytelnictwa w Polsce nie napawają optymizmem. W naszym kraju przynajmniej jedną książkę co roku czyta około 40% naszych rodaków. Dużo, a może mało? Wyniki lekko skoczyły w czasie pandemii. Nie na długo. Niski odsetek wśród czytających dotyczy przede wszystkim młodego pokolenia. Należy do niego mój brat, który lubi powtarzać, że lektury szkolne skutecznie zniechęciły go do czytania książek. Wymówka, a może trafiona, choć gorzka analiza szkolnej rzeczywistości? W czasach mojej młodości mówiło się, że „na każdego cwaniaka znajdzie się większy cwaniak”. Mój brat Tomek zniknął w ciągu ostatnich kilka dni z oczu innych domowników. Okazało się, że książki Jeffa Kinneya zrobiły na nim wrażenie, a najbardziej tym faktem była zaskoczona mama. Od dawna nie widziała Tomka z książką w rękach. Skąd ta zmiana?  

„Dziennik cwaniaczka. Stara bieda” to dziesiąta część serii Jeffa Kinneya o perypetiach pewnego typowego nastolatka, który za nic w świecie nie przyzna, że jest podobny do innych! Brzmi znajomo? Poszukiwanie tożsamości w młodym wieku i podkreślanie swojej wyjątkowości to rzecz bliska dla wieku dorastania, jednak nie każdy nastolatek czyni to z równą ironią i dystansem do siebie co Greg Heffley! Największym plusem książek amerykańskiego pisarza jest umiejętność połączenia doskonałego opowiadania z komiksową formą opisywania wewnętrznych rozterek głównego bohatera „Dziennika Cwaniaczka”. Czytelnik dzięki temu ma niejako wgląd w dwa światy: ten, który otacza Grega i ten, który Greg widzi swoimi oczami. Jako że jest to opowieść o perypetiach nastolatka, podobne rozróżnienie ma sens i wywołuje jednocześnie uśmiech przy każdej przewróconej stronie książki. Szczególnie lubię ilustracje przedstawiające bliskich Grega. Manny, młodszy brat głównego bohatera oraz ich mama zostali ukazani w mocno przerysowanym klimacie, podobnie zresztą jak cała opowieść Jeff Kinney ?.  

Mój brat powiedział mi, że „Dziennik cwaniaczka. Stara bieda” to nie książka, lecz pamiętnik, pod którym może podpisać się większość nastolatków. Coś w tym jest, skoro sama znalazłam w publikacji Jeffa Kinneya wspomnienia z dawnych lat. Co więcej, zrobili to również nasi rodzice! Początkowo w ramach żartów, a dwa dni później okazało się, że przeczytali całą książkę. Tym samym przy okazji wspólnych obiadów, często pojawiają się aluzje do „Dziennika Cwaniaczka”. Opisany w książce humor sytuacyjny wydaje się aktualny i uniwersalny dla większości czytelników na całym świecie, niezależnie od wieku ?.  

„Dziennik Cwaniaczka” to seria komiksów Jeffa Kinneya o trudnych początkach wchodzenia w dorosłość przez Grega Heffleya. Kim jest główny bohater książki amerykańskiego pisarza? Greg to jeden z tych młodzieńców, którzy w szkole nie są specjalnie lubiani i popularni. Nie gra w drużynie futbolu amerykańskiego, nie wyróżnia się również wiedzą na olimpiadach z matematyki. Zwykle pozostaje w cieniu i z pewnego dystansu obserwuje wszystkich wokół. Co to właściwie znaczy? Odpowiedź znajdziecie w dziesiątej książce z serii o przygodach najbardziej marudnego i umiarkowanie nieszczęśliwego nastolatka na świecie ?.  

„Dziennik cwaniaczka. Stara bieda” to opowieść o mocno kontrowersyjnym pomyśle mamy Grega Hefflleya. Nie pierwszym i nie ostatnim! W poprzedniej książce rodzicielka głównego bohatera wymyśliła wspólna rodzinną wycieczkę za miasto co okazało się niemałą katastrofą dla całej rodziny Heffleyów. Katastrofą dodajmy, wesołą i pełną nieprzewidzianych konsekwencji! No właśnie: wydaje się, że to konsekwencje wyborów, jakie podejmuje główny bohater „Dziennika Cwaniaczka”, prowokują najwięcej zabawnych i nieoczekiwanych sytuacji. Greg zdaje się nie zauważać, że pech, o którym tak często lubi opowiadać w swoim dzienniku, to pokłosie jego kiepskich wyborów i braku umiejętności przewidzenia rezultatów swoich działań. Naturalnie autor „Dziennika Cwaniaczka” wydaje się tego nie zauważać, co tylko potęguje kolejne nieporozumienia ? W dziesiątej części serii Jeffa Kinneya główny bohater mierzy się z kolejnym pomysłem swojej mamy – rodzicielka proponuje, aby cała rodzina zrezygnowała z elektroniki. Powód? Kiedyś to było, a teraz to już nie ma... ilustracje przedstawiające reakcje głównego bohatera na pomysły mamy to mój ulubiony fragment opowiadań amerykańskiego pisarza ?.  

Inne ważne epizody przedstawione w książce „Dziennik cwaniaczka. Stara bieda” to m.in. gadająca świnia i... dziadek Grega, który szuka szczęścia na portalach randkowych. Czy je znajdzie? A może Greg przy wsparciu seniora przekona mamę, że używanie elektroniki i social media to wcale nie są największe występki na świecie? ?