Różaniec z Małą Arabką

Podczas Mszy świętej zamykającej uroczystości związane ze 150. rocznicą objawień Najświętszej Maryi Panny w Lourdes, Papież Benedykt XVI opisał Maryję jako chwalebną Niewiastę z Apokalipsy. Posiada ona koronę z dwunastu gwiazd, symbolizujących dwanaście plemion Izraela, co odnosi się do całego ludu Bożego i wspólnoty świętych. Księżyc, umieszczony pod jej stopami, symbolizuje śmierć i przemijanie, które Maryja już pokonała. Jest ona w pełni zanurzona w życiu swojego Syna, zmartwychwstałego Chrystusa, i stanowi znak triumfu miłości i dobra, ofiarując nadzieję dla świata. Zachęca nas do zwrócenia swego spojrzenia na Maryję i podążania za nią ku Bogu, który zwyciężył.

W Bejrucie Maria podjęła pracę w rodzinie Attalów. Po sześciu miesiącach utraciła wzrok, ale po czterdziestu dniach tej ślepoty modliła się do Najświętszej Dziewicy. Wyraziła wdzięczność za troskliwą opiekę, którą ją otaczano, a jednocześnie prosiła o przywrócenie wzroku. Ku zdumieniu lekarzy i jej samej, modlitwa została wysłuchana, a Maria odzyskała wzrok, mimo że dotychczas uważano jej przypadek za beznadziejny.

Różaniec święty, poprzez rozważanie tajemnic z życia Jezusa i Maryi, uczy nas wierzyć na wzór Maryi, czasami wbrew nadziei. Daje nam pewność, że nie doznamy wstydu, a Maryja zawsze poprowadzi nas do ostatecznego celu, jakim jest jej Syn, Jezus Chrystus. To On pokonał grzech i śmierć, a zmartwychwstając, żyje wiecznie, pokazując, że każdy krzyż, cierpienie i ból kończy się radosnym Alleluja. Nawet w życiu doczesnym możemy doświadczyć radości zmartwychwstania, gdy uwalnia nas od naszych słabości.