Niziny

Herta Müller, urodzona w 1953 roku w Nitzkydorf w rodzinie rumuńskich Szwabów, przeszła swoje dzieciństwo w okresie, gdy niemiecka mniejszość w Rumunii doświadczała ciągłego strachu. Obawy te wynikały z jednej strony z porażki wojennej, będącej wynikiem sojuszu z Hitlerem, a z drugiej z prześladowań komunistycznego reżimu. Żyjąc w takiej atmosferze, społeczność ta zamknęła się w sobie, unikając zewnętrznego świata i kurczowo trzymając się swojej wspólnoty. Ludzie walczący o swoje prawa byli często uznawani za wyrzutków. Ojciec Herty wspominał wojnę jako niezapomnianą przygodę, choć zarazem próbował zatopić swoje wojenne traumy w alkoholu. Rodzinna wioska Müller była dla niej symbolem represji i gloryfikacji faszystowskiej przeszłości, tworząc środowisko zarówno inspirujące, jak i odpychające.

W swojej debiutanckiej książce "Niederungen" ("Niziny"), Müller przedstawia obraz tej wioski i ludzi, których życie podporządkowane było restrykcyjnym zasadom tłumiącym indywidualność. Po wydaniu powieści w 1984 roku, autorka spotkała się z ostracyzmem – we własnej wiosce taka postawa została napiętnowana, a nawet miejscowy fryzjer odmówił obsługi jej dziadka. "Niziny" wpisują się w antyregionalny nurt austriackiej literatury, obalając sielankowe wyobrażenia o rodzinnych stronach i dzieciństwie. Müller z dużą świadomością demaskuje nietolerancję i duszący klimat rumuńskiej prowincji, patrząc na wieś banacką jako bastion ideologii faszystowskich. Jej styl pisarski charakteryzuje się surowością języka oraz krótkością zdań, co w połączeniu z nieoczekiwanymi zestawieniami nadaje tekstowi niezwykłą siłę wyrazu.