Masz tę lub inne książki?

Sprzedaj je u nas

Kolekcja kryminałów Tom 2 I nie było już nikogo

Name: Kolekcja kryminałów Tom 2 I nie było już nikogo
Brand: Skupszop
SKU: 9788327151797
Price: 14.37 PLN
Availability: InStock
Rating: 5 (11 reviews)

Autorzy:

Agatha Christie, W opisie

POKAŻ SZCZEGÓŁY

Masz tę lub inne książki?

Sprzedaj je u nas

5.0

11 ocen i 11 recenzji

Napisz opinię i wygraj nagrodę!

Dziesięciu gości przybywa na zaproszenie zagadkowego gospodarza do domu na odludnej wyspie. Szybko okazuje się, że ich spotkanie przybiera mroczny obrót, gdy dwie osoby giną w tajemniczych okolicznościach. To, co początkowo wydawało się nieszczęśliwym przypadkiem, wkrótce zostaje zidentyfikowane jako zaplanowane działania mordercy. Choć chcą odkryć jego tożsamość, żaden z gości nie może potwierdzić swojego alibi. Odcięci od świata zewnętrznego, z atrap wyspy nie ma ucieczki, zaczynają ginąć jeden po drugim według wzoru zawartego w dziecięcej rymowance, która wisiała w ich pokojach. Wydanie opublikowane przez Zysk i S-ka w 2014 roku (ISBN: 9788327151797), format 140x210 mm, oprawa twarda, liczy sobie 220 stron.

Wybierz stan zużycia:

Szczegóły

Opinie

Książki autora

Podobne

Dla Ciebie

Książki z kategorii

Dostawa i płatność

Przewiń do góry

Szczegóły

Cena: 14.37 zł

Okładka: Twarda

Ilość stron: 220

Rok wydania: 2014

Rozmiar: 150 × 210 mm

ID: 9788327151797

Autorzy:

Agatha Christie, W opisie

Wydawnictwo:

Dolnośląskie, W opisie, Wydawnictwo Dolnośląskie

Inne książki tych autorów

Podobne produkty

Może Ci się spodobać

Inne książki z tej samej kategorii

Opinie użytkowników

5.0

11 ocen i 11 recenzji

Napisz opinię o książce i wygraj nagrodę!

W każdym miesiącu wybieramy najlepsze opinie i nagradzamy recenzentów.

Dowiedz się więcej

Wartość nagród w tym miesiącu

880 zł

Dodana przez Justyna A. w dniu 03.03.2023

Opinia użytkownika sklepu

W tej książce nie można znaleźć żadnego pocieszenia, a jedynie pradawną, tajemną grozę. Być może nawet moje najbardziej wstrząsające koszmary nigdy nie zrównały się z tak przerażającą opowieścią. "I nie było już nikogo" wywarło na mnie poczucie dyskomfortu i niepewności i utkwiło w najciemniejszym zakątku mojego umysłu. Pytania, które pozostały po przeczytaniu, wciąż oplatają mój rozum jak kolczasta winorośl. Książka niezwykle mi się podobał, lecz nie jest doświadczeniem, do którego będę chciała wrócić.
O czym jest książka? W historii dziesięć osób zostaje wezwanych jako goście do domu na odległa wyspę przez państwa Owen. Zebrani goście prowadzą sztampowe dialogi przy posiłkach, rozmyślając o sławie wyspy oraz zastanawiając się nad spóźnieniem gospodarzy. Beztroska atmosfera znika, gdy dobiegające z gramofonu nagranie wylicza bezkarne grzechy gości. Zdziwienie przybyłych szybko przemienia się w przerażenie. Wraz z upływem czasu dochodzi do morderstw, jednym po drugim, które pozostają w zgodzie z instrukcjami zawartymi w dziecięcej rymowance. Wspomnienia ich czynów, które wcześniej były odległe i niewyraźne, nagle stają się ostre i jaskrawe. Na Wyspie Żołnierza szaleje śmierć ze swoją krwawą kosą. Każde skrzypnięcie i jęk to prześladujący ich łowca, każdy powiew wiatru to jego oddech, blisko ich szyi.

"Bądź pewien, że twój grzech cię odnajdzie."

Agatha Christie to oczywiście niezwykle dobra pisarka, która z przerażającym upodobaniem zagłębia się w porywającą, niepokojącą i genialnie skonstruowaną historię, która bezlitośnie szarpie mózg, a jednocześnie bezlitośnie rozdziera serce. Autorka bawi się z czytelnikiem z delikatnością i finezją, nie pozwalając mu nawet na chwilę oderwać się od ziemi i zatrzymać się tam, gdzie był. Czytanie tej książki to jak przechodzenie przez koszmar; nie potrafiłam się zorientować, nie odróżniałam północy od południa.

"I nie było już nikogo" nie jest lekką lekturą - jest wręcz nieubłaganie wstrząsająca. Hermetyczna, przerażająca atmosfera Wyspy Żołnierzy tworzy czarną szalkę Petriego, w której panuje niepokój. W miarę jak na jaw wychodzi nawiedzająca przeszłość każdego z bohaterów, a ich sekrety pęcznieją, książka coraz bardziej wciąga. Ale to, co wydaje się być thrillerem, jest czymś o wiele bardziej niebezpiecznym. Christie nadaje tej historii dobrze opisaną psychologiczną głębię. Umysł jest niedoskonałym nośnikiem danych, który robi co chce z otrzymywanymi informacjami. Ale co się dzieje, kiedy strach, prawdziwy strach, bierze nad nim górę i wypiera wszystko inne? Co się dzieje, gdy twoje marne próby usprawiedliwienia się i zapewnienia o jakiejś fałszywej przyzwoitości nie wytrzymują już rażących ataków poczucia winy? Każdy z dziesięciu gości jest lustrem, przed którym nie ma ucieczki, odbijającym w sobie nawzajem swoje potworności. Ta książka jest w wielu aspektach zaproszeniem do długiego, ostrego spojrzenia na siebie w lustrze. Jest to również kryminalistyczne badanie wyrzutów sumienia - takich, które są wystarczająco silne, by wyrwać człowieka z cienia. Prawda o niej w końcu pociąga za sobą krew.

Jest to ponadto portret psychopaty, pod którego pozorami kryje się istota czujna i bezduszna. Czy ludzie naprawdę są zdolni do takiego zauroczenia krwią i złem? Żadna z tych postaci nie jest, oczywiście, typem człowieka, dla którego chciałoby się rozwinąć czerwony dywan, ale czy ktoś naprawdę na to zasługuje? Pytania zadawane przez tę książkę są ponure i zbyt trudne do uchwycenia, ale to nie sprawia, że ta zawrotna podróż nie jest warta zachodu. Jeśli istnieje wada dotycząca "I nie było już nikogo", to moim zdaniem należy powiedzieć, iż Christie utrzymuje szacunek i dystans od swoich bohaterów. Myślę, że trochę więcej trucizny w piórze pomogłoby w wykreowaniu postaci.

"I nie było już nikogo" opiera się na czytelnej intrydze, lecz niebywale prowokuje i pokrywa nasze myśli ciemną mazią. To thriller psychologiczny, o którym ciężko zapomnieć.

Czy ta recenzja była przydatna?

Dodana przez Wiktoria K. w dniu 20.03.2026

Opinia użytkownika sklepu

Recenzja otrzymała nagrodę, sprawdź inne recenzje z nagrodami.

To naprawdę wspaniała książka i z czystym sumieniem mogę ją polecić każdemu miłośnikowi kryminałów. Przeczytałam ją w jeden wieczór, ponieważ jest napisana w tak wciągający sposób, że trudno się od niej oderwać. Styl autorki sprawia, że przez historię dosłownie się płynie, a napięcie rośnie z każdą kolejną stroną.
Największym atutem tej powieści jest dla mnie fakt, że do samego końca nie byłam w stanie odgadnąć, kto stoi za zbrodniami. Choć chwilami wydawało mi się, że zaczynam rozumieć, w jakim kierunku zmierza fabuła, działo się coś, co sprawiało, że gubiłam trop! To właśnie ta nieprzewidywalność sprawia, że książka tak bardzo angażuje.
Historia opowiada o dziesięciu osobach zaproszonych na odizolowaną wyspę. Podczas pierwszej wspólnej kolacji z gramofonu rozlega się tajemnicze nagranie, które uruchamia serię dramatycznych wydarzeń. Z każdą kolejną sceną atmosfera staje się coraz bardziej duszna i niepokojąca, a bohaterowie zaczynają zdawać sobie sprawę, że znaleźli się w śmiertelnej pułapce.
Momentami książka wywoływała u mnie dreszcze i przyspieszone bicie serca, co tylko potwierdza, jak świetnie została skonstruowana. To mistrzowski kryminał, ktoey naprawdę trzyma w napięciu do samego końca! 5/5 ♥️

Czy ta recenzja była przydatna?

Dodana przez Marta B. w dniu 28.02.2023

Opinia użytkownika sklepu

To jest książka, która rozpoczęła moją absolutną miłość do gatunku powieści kryminalnych. Byłam uzależniona i musiałam ją przeczytać 3 lub 4 razy w ciągu roku. Poemat, bezludna wyspa, zwroty akcji, odliczanie, zawieszenie... lepiej być nie może.

Historia
Dziesięć osób otrzymuje tajemniczy list od nieznanej im osoby, z którego wynika, że powinni przybyć na odległą wyspę. Dlaczego mieliby się tam udać? Po przybyciu na miejsce próbują dociec, co łączy ich wszystkich, w oczekiwaniu na tajemniczego gospodarza. Po natknięciu się na wierszyk o tym, jak dziesięć małych Indian umiera, decydują, że będą czekać aż do następnego ranka na prom, który zabierze ich z powrotem do domu. Ten jednak nigdy ich stamtąd nie zabierze. Każdy z gości nagle umiera, dopasowując się do wersu z wiersza. Czysta zabawa. W mistrzowskim zakończeniu czytelnik rozumie wszystkie powiązania, dowiaduje się, dlaczego morderca wybrał ich na śmierć i wyrabia sobie bardzo wyraźną opinię na temat tego, kto miał rację, a kto się mylił. Niesamowite!
Mocne strony:
1. Fabuła - czy może być coś lepszego niż powiedzenie czytelnikowi, że zginie 10 osób, a Ty masz odgadnąć kto następny i od jakiej broni?
2. Bohaterowie- wszystkie koleje losu, wszystkie osobowości. Niektórych pokochasz, a niektórych znienawidzisz!
Słabe strony:
1. Nie było kontynuacji.

Końcowe myśli:
Jeśli jesteś fanem kryminałów, musisz to przeczytać. Jeśli nigdy nie czytałeś Agathy Christie, to musi być twój pierwszy raz. Musisz zrozumieć mistrzynię, zanim zahaczysz o konkretnego bohatera w którejś z jej innych serii.

Czy ta recenzja była przydatna?

Dodana przez Aleksandra P. w dniu 12.08.2025

Opinia użytkownika sklepu

Przyznam szczerze, że długo omijałam tę książkę, bo kojarzyłam Agathę Christie głównie przez pryzmat Herkulesa Poirota. A jak Poirot, to schemat: genialny detektyw, który i tak wszystko wyjaśni, zanim zdążę zrobić sobie herbatę. Nie twierdzę, że to złe, ale ma się wtedy wrażenie, że czytelnik jest trochę pasażerem na gapę: podziwia, ale nie uczestniczy. Tutaj jest zupełnie inaczej.

„I nie było już nikogo” to zupełne oderwanie od tej koncepcji. Zamiast jednego charyzmatycznego śledczego, mamy dziesięć osób - zupełnie różnych, przypadkowo zebranych w jednym miejscu, bez wsparcia kogoś, kto „wie więcej”. Ich zachowania, reakcje, drobne tiki i nerwowe gesty stają się naszą mapą, po której sami musimy się poruszać. A to, że wszyscy są w pewnym sensie uwięzieni, sprawia, że napięcie jest prawie namacalne.

Christie robi tu coś, co rzadko spotyka się w jej powieściach z Poirotem - daje czytelnikowi większą swobodę w snuciu teorii. Każdy z bohaterów ma swoją historię, każdy ma coś na sumieniu, a my poznajemy te fakty w sposób stopniowy i kontrolowany, co wywołuje ciągłą huśtawkę podejrzeń.

Najbardziej podoba mi się warstwa psychologiczna - brak wyraźnego „przewodnika” w fabule powoduje, że zaczynamy obserwować ludzi tak, jak robią to sami bohaterowie. Patrzymy, kto jak reaguje na kolejne wydarzenia, kto się wycofuje, kto zaczyna mówić za dużo. I choć końcowy zwrot akcji jest zaskakujący, to - co ciekawe - nie jest całkowicie nie do przewidzenia. Uważny czytelnik, notując drobne szczegóły, ma szansę domyślić się rozwiązania przed finałem.

To nie jest książka do czytania „na pół gwizdka”. Wymaga skupienia i gotowości do analizowania najmniejszych drobiazgów. Ale satysfakcja, gdy zaczynasz łączyć kropki, jest ogromna. Dla mnie, jedna z najlepszych powieści Christie. I co ciekawe, wcale nie potrzebuje Poirota, żeby utrzymać czytelnika w napięciu do ostatniej strony.

Moja ocena: 5/5 - bo to klasyk, który pokazuje, że Christie potrafi zachwycić również wtedy, gdy zdejmuje ze sceny swojego najsłynniejszego bohatera.

Czy ta recenzja była przydatna?