Dzienniki. Lata 1967-1977. Tom 3

Chronologiczny przebieg "Dzienników" Władysława Tatarkiewicza obejmuje okres od 1944 do 1960 roku w tomie pierwszym, 1960-1968 w tomie drugim, oraz 1969-1977 w trzecim tomie. Trzeci tom ma charakter pamiętnika i stanowi wartościowe świadectwo historyczne, pisane na bieżąco przez doświadczonego obserwatora i kronikarza. Tatarkiewicz, ukształtowany w niepodległej Polsce jako arystokrata ducha, filozof, wykładowca akademicki i chrześcijanin, konfrontuje tę szlachetną postawę z realiami PRL-u, co niekiedy powoduje ciekawe dysonanse. Oprócz codziennych trosk związanych z życiem, rodziną, zdrowiem i relacjami społecznymi, autor przybliża realia życia akademickiego. W "Dziennikach" pojawiają się ważne postaci ze świata filozofii, nauki, sztuki i dziennikarstwa. Notatki, pierwotnie nieprzeznaczone do publikacji, są zwięzłe, często zapisane skrótami i inicjałami, co wymagało od redaktorów niezwykłej cierpliwości, erudycji i znajomości kontekstu historycznego.Licealiści, studenci oraz starsi czytelnicy mogą sięgnąć po tę książkę, jednak szczególnie ważne jest, aby trafiła ona do młodych ludzi. Filozofia, która urzeka i inspiruje, może stać się życiowym przewodnikiem dla każdego intelektualnie zaangażowanego czytelnika. Dla młodych, którzy znają Tatarkiewicza głównie z jego trzytomowej "Historii filozofii", ten tom "Dzienników" może być szczególnie interesujący. Zamiast filozoficznych analiz, znajdziemy tu opis codzienności autora i jego rodziny, ukazujący go jako człowieka zwykłego, skupionego na zdrowiu, rodzinie i przyjaciołach. Książka jest skierowana do osób zainteresowanych filozofią, historią, estetyką, politologią, socjologią, prasoznawstwem, archiwistyką oraz dziedzinami humanistycznymi.Trzecia część "Dzienników" jest zbiorem osobistych refleksji Tatarkiewicza, który ocenia swoje działania w kontekście przeszłości i unika angażowania się w niepotrzebne spory, zwłaszcza z filozofami marksistowskimi. W ostatnich latach życia Tatarkiewicz spotyka się w Pałacu Prymasowskim z papieżem Janem Pawłem II podczas jego wizyty w Polsce, ożywiając przy tym wspomnienia. Cenił sobie to wyróżnienie i rozmowę z Papieżem. Miał też okazję gościć Hansa Georga Gadamera w swoim domu, co było kolejnym ważnym wydarzeniem.Trzeci tom "Dzienników" jest nieocenionym źródłem wiedzy o burzliwych czasach, w jakich żył Tatarkiewicz. Dla młodych polskich filozofów stanowi przykład nieustannego dialogu ze światem i umiejętność równoważenia kontaktów z ludźmi oraz czasu na osobiste refleksje i pracę twórczą. Jako barwna opowieść, choć pisana zwięźle, oferuje bogactwo informacji o ówczesnych osobistościach świata nauki, kultury i sztuki, a także o współpracownikach z różnych wydawnictw. Dzieło to jest świadectwem życia osoby pełnej troski o rozwój i uznanie polskiej filozofii i kultury.