Dziennik Reni Spiegel Życie młodej dziewczyny

"Dziennik Reni Spiegel" to niezwykły dokument odnaleziony po siedemdziesięciu latach w nowojorskiej skrytce bankowej i opublikowany przez wydawnictwo Penguin. Książka, porównywana do pamiętników Anny Frank, szybko przyciągnęła uwagę swoim poruszającym świadectwem. Renia Spiegel, polska Żydówka, prowadziła swoje zapiski od piętnastego roku życia, opisując życie w czasie wojny z perspektywy Przemyśla, gdzie mieszkała z młodszą siostrą Arianą u dziadków. Jej dziennik przesiąknięty jest relacjami z codziennych zagrożeń: nalotów bombowych, znikania żydowskich rodzin oraz tworzenia getta. W zapiskach odbija się również tęsknota za matką, z którą siostry zostały rozdzielone. Renia była typową nastolatką, która z równą pasją pisała o pierwszej miłości do Zygmunta Schwarzera, radości z małych przyjemności, jak i opisywała otaczający ją świat. Liryczne wiersze, które pisała, były przeplatane dramatycznymi opisami wojennej rzeczywistości. Dziennik przynosi refleksje na temat przyjaźni, inflacji, głodu jej matki, a także dokładne relacje z przeprowadzanych rewizji i aresztowań w mieście. Snując marzenia o przyszłości, Renia wyobrażała sobie życie w roku 1950 oraz swój dom z Zygmuntem. Kulminacja dziennika to wspomnienia Zygmunta o próbie ukrycia Reni i jego rodziców przed niebezpieczeństwem, niestety zakończonej niepowodzeniem. Ostatecznie to on, jako jeden z ocalałych, zabezpieczył pamiętnik Reni, zapisując na jego końcu tragiczne, pełne emocji słowa "Trzy strzały! Trzy życia stracone! Wszystko, co słyszę, to strzały, strzały". "Dziennik Reni Spiegel" jest ważnym dokumentem i głęboko poruszającym świadectwem brutalnych czasów wojny, oferując osobisty wgląd w przeżycia młodej dziewczyny stojącej w obliczu nieopisanego horroru. Wydawcą książki jest Prószyński i S-ka, jest ona dostępna w miękkiej oprawie o formacie 13 x 20 cm i liczy 392 strony.