Renia Spiegel - sylwetka autora

Renia Spiegel przyszła na świat 18 czerwca 1924 roku w miejscowości Uhryńkowce, leżącej na terenie powiatu zaleszczyckiego w województwie tarnopolskim. Była córką Róży i Bernarda Spiegela, który pełnił funkcję zarządcy dóbr w Uhryńkowcach. Renia miała o sześć lat młodszą siostrę, Arianę, uzdolnione dziecko, które w wieku ośmiu lat występowało na scenie "Cyrulika Warszawskiego" oraz pojawiało się w rolach epizodycznych w filmach przed wybuchem II wojny światowej, w tym w "Gehennie" Michała Waszyńskiego z 1938 roku.

Od stycznia 1939 roku Renia zaczęła prowadzić dziennik. Gdy rozpoczęła się wojna, miała piętnaście lat i przebywała razem z siostrą w Przemyślu u dziadków. Renia miała talent do pisania wierszy, które czasami były publikowane w szkolnej gazetce, a także pojawiały się w ręcznie ilustrowanych tomikach poezji. Jej dziennik ukazuje przede wszystkim samotność wynikającą z rozłąki z matką, doświadczenie pierwszej miłości oraz codzienność pod okupacją najpierw sowiecką, potem niemiecką. Wzruszającym momentem w jej zapiskach jest opis pierwszego pocałunku, który miał miejsce zaledwie cztery godziny przed hitlerowską inwazją na Związek Radziecki.

W swoich zapiskach Renia wyrażała obawy oraz przerażenie związane z tworzeniem getta w Przemyślu, a także opisywała upokorzenia, które jej dotyczyły lub których była naocznym świadkiem na ulicach miasta. Dziennik prowadziła do końca swojego życia, aż do tragicznej śmierci, gdy została zastrzelona na ulicy getta tydzień po osiemnastych urodzinach.

Jej dziennik, zawierający prawie siedemset stron zapisów z lat 1939-1942, stanowi wyjątkowy wgląd w życie młodej dziewczyny w tym dramatycznym czasie. Ujawnia on zarówno strachy wojenne, jak i wzruszające osobiste doświadczenia Reni. Zapiski te nie tylko stanowią cenny dokument historyczny okresu Holokaustu, ale także wyróżniają się jako wybitne dzieło literackie, pełne dojrzałych obserwacji i refleksji. Dziennik Reni przenosi czytelnika w świat pełen emocji, jakie towarzyszą młodości, miłości i nieustającej nadziei w obliczu brutalnej rzeczywistości.