Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Dziennik 1957-1966. Tom 3
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Trzeci tom obszernego wyboru dzienników Sándora Máraiego, jednego z najważniejszych węgierskich pisarzy XX wieku, obejmuje lata 1957-1966. W tej części opisane są doświadczenia pisarza z pobytu w Ameryce, dokąd przybył w 1952 roku, głównie by uzyskać obywatelstwo amerykańskie dla siebie i rodziny, gdyż na emigracji pozostawali bezpaństwowcami. Márai odnosił się do Ameryki z mieszanymi uczuciami: z jednej strony podziwiał piękno krajobrazów, wysoki poziom bibliotek oraz możliwości podróży, z drugiej strony drażniła go powierzchowność amerykańskiego społeczeństwa zorientowanego na konsumpcję, a także nie tolerował tamtejszego klimatu. Doświadczył również zawodu z powodu postaw wielu węgierskich imigrantów. W tych latach Márai dojrzewał do starości, co odzwierciedlało się w jego życiu oraz w życiu jego żony. W tym okresie dorastał także ich przybrany syn, który, w przeciwieństwie do nich, znalazł swoje miejsce w Stanach. Były to też lata stopniowego odchodzenia od wiary. Dziennik z lat 1957-1966 zawiera liczne spostrzeżenia dotyczące kulturalnego życia Nowego Jorku w latach sześćdziesiątych, refleksje z różnorodnych lektur oraz spostrzeżenia o światowych wydarzeniach politycznych, często ujęte z dużą dozą przewidywania. Zapiski te odkrywają również rosnącą tęsknotę Máraiego za powrotem do Europy, której atmosfery zawsze mu brakowało w Ameryce. Powyższy opis został przygotowany przez wydawcę.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Trzeci tom obszernego wyboru dzienników Sándora Máraiego, jednego z najważniejszych węgierskich pisarzy XX wieku, obejmuje lata 1957-1966. W tej części opisane są doświadczenia pisarza z pobytu w Ameryce, dokąd przybył w 1952 roku, głównie by uzyskać obywatelstwo amerykańskie dla siebie i rodziny, gdyż na emigracji pozostawali bezpaństwowcami. Márai odnosił się do Ameryki z mieszanymi uczuciami: z jednej strony podziwiał piękno krajobrazów, wysoki poziom bibliotek oraz możliwości podróży, z drugiej strony drażniła go powierzchowność amerykańskiego społeczeństwa zorientowanego na konsumpcję, a także nie tolerował tamtejszego klimatu. Doświadczył również zawodu z powodu postaw wielu węgierskich imigrantów. W tych latach Márai dojrzewał do starości, co odzwierciedlało się w jego życiu oraz w życiu jego żony. W tym okresie dorastał także ich przybrany syn, który, w przeciwieństwie do nich, znalazł swoje miejsce w Stanach. Były to też lata stopniowego odchodzenia od wiary. Dziennik z lat 1957-1966 zawiera liczne spostrzeżenia dotyczące kulturalnego życia Nowego Jorku w latach sześćdziesiątych, refleksje z różnorodnych lektur oraz spostrzeżenia o światowych wydarzeniach politycznych, często ujęte z dużą dozą przewidywania. Zapiski te odkrywają również rosnącą tęsknotę Máraiego za powrotem do Europy, której atmosfery zawsze mu brakowało w Ameryce. Powyższy opis został przygotowany przez wydawcę.
