Długi Cień Wielkiego Muru

Od czasów XVII wieku wielu Europejczyków, w tym także Polacy, odwiedzało Chiny, zdobywając wiedzę o tym kraju i pozostawiając po sobie zapisy podróży lub prace naukowe. Polacy, będący częścią tej grupy, podzieleni zostali na cztery kategorie. Pierwszą stanowią polscy misjonarze, głównie członkowie zakonu jezuitów, którzy z polecenia rzymskich władz zakonu prowadzili działalność misyjną w Chinach. Jednocześnie, z własnej inicjatywy lub na prośbę władz chińskich, angażowali się w badania naukowe.Druga grupa to polscy patrioci, którzy, walcząc z Rosją w okresie przed i podczas rozbiorów Polski, zostali skazani na zesłanie na peryferie imperium rosyjskiego. Często trafiali na tereny sąsiadujące z Cesarstwem Chińskim lub położone nad Amurem, który po umowach z lat 1858 i 1860 stał się częścią Rosji. Niektórzy z nich uciekli z zesłania i dotarli do Chin.Trzecią grupę tworzą polscy urzędnicy i dyplomaci lojalni wobec Imperium Rosyjskiego, którzy uczestniczyli w rosyjskich misjach dyplomatycznych bądź ekspedycjach naukowych do Chin podczas zaborów.Czwarta, najliczniejsza grupa to Polacy przybywający do Chin pod koniec XIX wieku, szczególnie po ostatniej dekadzie tego stulecia. Po