Brokaty

Urodziłem się w kwietniu 1947 roku, w czasie, gdy wydawało się, że najgorsze było już za nami. Ruiny powoli porządkowano, upamiętniano poległych, a ci, którzy za zniszczenie odpowiadali, byli ścigani i karani. Byłem jedynym dzieckiem moich rodziców, ponieważ wcześniej mama, Różyczka, musiała zrezygnować z poprzednich ciąż ze względu na poważne zagrożenie dla jej życia. Lekarze nie rekomendowali dalszych prób, a mama dobrze wiedziała, jak niebezpieczne mogą być kolejne ciąże po tym, co przeszła w krakowskim getcie, obozach w Płaszowie, Auschwitz, Ravensbrück i Malhoffie. Jednak to dr Konstantynowicz, ówczesna legenda ginekologii krakowskiej, człowiek o wielkiej wierze i dobroci, dał jej ostatecznie szansę. Choć z dużym wahaniem, pozwolił, aby ciąża była kontynuowana. Tak oto ja przyszedłem na świat, mimo poprzecznego ułożenia i trudnego porodu, narodziny moje przebiegały z pewnym pozytywnym omenem — urodziłem się w czepku, choć nie przyniosło mi to przewidywanych szczęśliwych okoliczności. Później miałem okazję poznać dr. Konstantynowicza osobiście i grać z nim w brydża, co przypomniało mi, jak wielkie miałem szczęście już od pierwszych chwil życia.