Sztuka po 1900 roku. Modernizm, Antymodernizm, Postmodernizm

Ta rozbudowana książka to niezbędna lektura dla każdego, kto chce zgłębić tajniki sztuki współczesnej. Na polskim rynku nie było dotąd publikacji, która w tak szerokim zakresie i z taką dokładnością prezentowałaby burzliwą historię sztuki XX i XXI wieku, obejmującą okres do 2015 roku. To dzieło natychmiast zostało uznane za istotny wkład do dyskusji nad sztuką oraz jej sposobem przekazu. Mimo obszernego materiału, twórcy książki zdołali jasno wyróżnić najważniejsze kwestie zrozumienia współczesnej twórczości.Za tę unikalną publikację odpowiadają historycy i historyczki powiązani z amerykańskim czasopismem "October", które powstało w 1976 roku. Wśród autorów znajdują się Rosalind Krauss, Hall Foster, Yve-Alain Bois, Benjamin H.D. Buchloh i David Joselit. Społeczność związana z tym czasopismem kwestionowała wówczas powszechnie przyjęty formalistyczny i stylowy sposób ujęcia sztuki współczesnej, przynosząc nowe spojrzenie na klasyczne dzieła i fundamenty ich twórców.Struktura książki przebiega przez kolejne dekady, lecz nie jest to typowy zapis chronologiczny. Zawiera dogłębną analizę kluczowych wydarzeń, dzieł, artystów, wystaw, publikacji oraz działalności krytyków i teoretyków. Analizy te są prowadzone z czterech różnych perspektyw badawczych, co odzwierciedla różnorodność podejść do sztuki. Z twórczością artystyczną nierozerwalnie związane są różne sposoby jej odczytywania. Autorzy poruszają zagadnienia formy, treści, interpretacji, szkół psychoanalizy, marksizmu, instytucji, kontrkultury, językoznawstwa, dekonstrukcji, globalizacji, dekolonizacji, rynku, kultury masowej, feminizmu oraz reprezentacji osób LGBTQ+. Wskazując na powiązania sztuki wizualnej z literaturą, muzyką i polityką, autorzy ukazują złożoność i bogactwo sztuki współczesnej.Ukazanie różnorodnych sposobów interpretacji umożliwia nawiązanie aktywnego dialogu z czytelnikami. Jego rozwinięciem są dwie dyskusje przy "okrągłym stole", które dodają polemiczny aspekt do refleksji nad współczesnymi czasami. Dyskusje dzielą książkę na dwie części, z granicą w roku 1945. Pierwsza część koncentruje się wokół rozwijającego się modernizmu, druga natomiast osadza się na jego transformacji, obejmującej spektakl, relacyjność i polityczność. Takie rozłożenie nacisku wzmacnia też podjęty w książce temat historii fotografii i masowych mediów.