Republika uczonych

W roku 2008, wiele dekad po zakończeniu trzeciej wojny światowej o naturze nuklearnej, Europa zniknęła z mapy. W tej dystopijnej rzeczywistości młody kanadyjski reporter, Charles Henry Winer, prawnuk autora, podejmuje się zadania stworzenia dwuczęściowego reportażu z podróży przez resztki ocalałego świata. Jego relacja jest na tyle kontrowersyjna i niepokojąca, że nie można jej opublikować w żadnym z współczesnych języków. Dlatego Winer decyduje się przetłumaczyć ją na język niemiecki, który jest już martwy, tworząc tym samym innowacyjną powieść "Republika Uczonych", napisaną w 1957 roku przez wybitnego, lecz mało znanego w Polsce niemieckiego pisarza.Wyprawa Winera ma na celu odwiedzenie tajemniczej IRAS (International Republic for Artists and Scientists) – utopijnego państwa stworzonego na stalowej, samowystarczalnej wyspie na Pacyfiku, w regionie południowych szerokości geograficznych. Republika ta powstała dzięki inicjatywie ONZ, jako ostatnie schronienie dla światowej kultury w obliczu globalnych kataklizmów. Na wyspie mieszka elitarna grupa naukowców, artystów i pisarzy, którzy znaleźli tam idealne warunki do życia i twórczości. Wyspa jest podzielona pomiędzy zachodnią stronę, wpływami amerykańską, a wschodnią stronę pod radzieckim zarządem, zaś centralna część pozostała neutralna, będąc domem dla obywateli krajów Trzeciego Świata.Jako pierwszy dziennikarz od wielu lat, Winer otrzymuje możliwość odwiedzenia IRAS. Jego podróż przebiega przez radioaktywnie zanieczyszczoną strefę hominidów na zachodzie USA, gdzie odkrywa zmienione przez promieniowanie organizmy, otoczone nieskończonym murem. Na wyspie reporter zostaje wciągnięty w konflikt między grupami sterburty i bakburty, reprezentującymi walkę między Wschodem a Zachodem, a jego zadaniem jest pośrednictwo w ich sporach.Ta książka pełna jest niesamowitych istot i zjawisk, opisuje osiągnięcia w dziedzinach genetyki i sztuki wojennej, a także emanuje ironią i czarnym humorem. Przedstawionemu w niej światu daleko do obcego, w wielu aspektach przypomina on rzeczywistość, którą znamy na co dzień.