Pancerne serce. Harry Hole. Tom 8

„Pancerne serce” wpadło mi na skupszopie trochę przypadkiem, ale przyznaję, że z serią o Harrym Hole mam taki problem, że niby wiem, czego się spodziewać, a i tak mnie coś zaskakuje. Tym razem zaskoczyło mnie to, jak bardzo ta książka potrafiła mnie wymęczyć i jednocześnie wciągnąć. Brzmi jak sprzeczność, ale już tłumaczę.

Pierwsze strony poszły mi jak po grudzie. Harry gdzieś w Azji, topiący się w alkoholu i dymie, zupełnie niechętny powrotowi do swojego dawnego życia. Wciągałem się powoli, wręcz opornie. Nesbo lubi się rozwlekać, ale tutaj miałem momenty, w których ziewałem i zastanawiałem się, czy dam radę. Były takie wieczory, kiedy brałem książkę do ręki tylko dlatego, że nie lubię zostawiać rzeczy rozgrzebanych, a nie dlatego, że ciągnęło mnie do fabuły.

Ale wiecie co? Im dalej w las, tym bardziej zaczynałem doceniać to, jak autor rozrzuca tropy. Owszem, jest ich za dużo. Postaci drugoplanowych też od cholery i jeszcze trochę. Niektóre sceny spokojnie można by było wyrzucić i książka nic by na tym nie straciła, a wręcz zyskała. Ale Nesbo ma ten swój dar: nawet jeśli przynudza, to przynudza w taki sposób, że i tak siedzisz do późna w nocy, bo nagle okazuje się, że ten wątek, który wydawał się zbędny, zaczyna się zazębiać z całością.

Sam wątek kryminalny to jazda bez trzymanki. Seryjny morderca z dziwaczną metodą działania, śledztwo gęste od fałszywych tropów, a do tego polityczne wątki i prywatne demony Harry’ego. Właśnie to najbardziej mnie trzymało przy lekturze: psychologia postaci. Harry jest w rozsypce, ale właśnie to czyni go tak wiarygodnym. Nie jest herosem, tylko człowiekiem, który walczy o każdy dzień, a jednocześnie ma ten przeklęty dar łączenia kropek tam, gdzie inni widzą tylko chaos.

Nie będę ukrywać, że miejscami byłem sfrustrowany. Naprawdę uważam, że gdyby Nesbo skrócił książkę o jakieś sto stron, to efekt końcowy byłby lepszy. W pewnym momencie ilość wątków zaczyna przytłaczać i zamiast emocjonować, bardziej męczy. Zdarzało się, że musiałem się cofać kilka kartek, żeby przypomnieć sobie, kto jest kim i dlaczego pojawia się w tej scenie.

Za to końcówka… tego się nie da opisać bez spoilerów, więc tylko powiem, że bolały mnie palce od ściskania książki. Tempo nagle przyspiesza, wszystkie elementy układanki wskakują na swoje miejsca i pojawia się ten dobrze znany efekt Nesbo: siedzisz, czytasz i wiesz, że obojętnie, jak bardzo marudziłeś po drodze, finał nagradza cierpliwość.

Czy polecam? Tak, ale z zastrzeżeniami. To nie jest idealny Nesbo. To jest Nesbo rozwlekły, momentami irytujący, ale też taki, który wciąż potrafi budować klimat i pisać o samotności, traumie i granicy między dobrem a złem w sposób, który zostaje w głowie. Jeśli dopiero zaczynasz przygodę z Harrym Hole, to lepiej sięgnąć po coś innego, bo „Pancerne serce” może cię zniechęcić. Jeśli jesteś już fanem, to pewnie i tak przeczytasz i będziesz mieć podobne odczucia: męczące, ale satysfakcjonujące.

Dla mnie ta książka to trochę jak długi marsz pod górę. Człowiek sapie, narzeka, ma ochotę zawrócić, ale kiedy już staje na szczycie, to myśli sobie: warto było.

Harry Hole znajduje się u kresu swoich możliwości. Inspektor, który skazał niemal legendarnego ''Bałwana'', stacza się na dno w Hongkongu. Młoda koleżanka Kaja ma go odszukać i sprowadzić do domu, bo w odległym Oslo toczy się kilka nierozwiązanych spraw w związku z brutalnymi morderstwami, a szef ma nadzieję, że jego najlepszy śledczy wpadnie na trop sprawcy...

Kai udaje się w końcu namówić Harry'ego Hole do powrotu, ale nie ze względu na pracę zawodową - ojciec Harry'ego jest ciężko chory w szpitalu i nie pozostało mu zbyt wiele czasu. Detektyw Harry wraca do Norwegii i wkrótce siłą rzeczy angażuje się w śledztwo. Napotyka jednak na opór we własnych szeregach. Harry - i jego nieco niekonwencjonalny sposób prowadzenia śledztwa - nie ma zbyt wielu zwolenników w miejscowej policji w Oslo, a dodatkowo w sprawę angażuje się także centrala policji kryminalnej KRIPOS - z nastawionym na karierę Bellmanem, który nie darzy poczciwego protagonisty zbytnią sympatią. Ale Harry nie byłby Harrym Hole, gdyby czegoś nie wymyślił...

Tymczasem poszukiwany morderca zbiera coraz więcej ofiar - i robi to z dużym okrucieństwem, ale też z nieprzewidywalnością i inteligencją. Harry i jego najbliżsi współpracownicy wpadają na jeden lub dwa tropy, ale czy są one właściwe? Ponadto Jo Nesbo w "Pancernym sercu" zabiera nas aż na trzy kontynenty: Harry Hole musi wrócić do Europy z tajskiego bagna narkotyków i mafii, by zbadać pół Norwegii, a w między czasie trafić do Afryki, a dokładniej do Gomy, miasta w Demokratycznej Republice Konga przy granicy z Rwandą. "Pancerne serce" ma znamiona książki podróżniczej :D

Ósma sprawa inspektora Harry'ego Hole jest znakomita! Początkowo byłam zbulwersowana tym, jak nisko upadł Harry, ale w przeciwieństwie do wielu literackich konkurentów, nie wywoływało to we mnie irytacji Moim zdaniem Jo Nesbo już od kilku książek (przynajmniej od "Trzeciego klucza") pisze na niezwykłym poziomie - poszczególne elementy thrillera są zastosowane w umiejętny sposób, który powoduje, że jednocześnie książka nie słabnie w formie kryminału. "Pancerne serce" i jej zagadka stanowi trudny orzech do zgryzienia i obfituje w liczne zwroty akcji. "Pancerne serce" ma wartką akcję od początku do końca, z kilkoma spokojnymi, refleksyjnymi fragmentami, gdy Harry odwiedza w szpitalu umierającego ojca, sporą ilością zderzeń na wskroś smutnego i być może także zakłopotanego Harry'ego Hole.

Następny przystanek - "Upiory"!

Kobiety są zabijane w traumatyczny i dramatyczny sposób na ulicach Oslo. Morderca jest ekshibicjonistą, który chce wzbudzić jak największy strach w swoich ofiarach i w norweskim społeczeństwie. Człowiek, który najprawdopodobniej byłby w stanie go powstrzymać, znajduje się daleko od Norwegii. Obecnie Harry żyje w zapomnieniu w Hongkongu, w zamgleniu słodkiego dymu opiumowego. Chce zapomnieć, ale nie chce wracać do picia. Zawsze powtarzam, że z alkoholem jest tak, że nie ma już odwrotu. Pierwszy drink jest najlepszy. Drugi jest całkiem dobry. Trzeci jest w porządku, a wszystko poza nim to prawdopodobnie tylko marnowanie dobrego alkoholu. Harry wypił już hektolitry gorzałki i chce z tym skończyć. Opium działa. Nie musi o niczym myśleć ani, co ważniejsze, niczego pamiętać. Kaja jedzie do Hongkongu i szuka go. Potrzebują go z powrotem w Oslo, żeby zrobił to, co robi najlepiej... złapał mordercę. On nie jest zainteresowany, ale Kaja ma smutnego asa w rękawie. Ojciec Harry'ego znajduje się na łożu śmierci. Mikael Bellman, szef specjalnej jednostki, który jest odwiecznym rywalem Harry'ego, nie kryje niezadowolenia, gdy słyszy, że Harry wrócił do miasta. Panowie z wzajemnością się nie cierpią. Bellman jest z pewnością bardziej zainteresowany budowaniem własnej reputacji niż służeniem i ochroną swojego kraju. Jest zielony z zazdrości, odkąd Harry rozwiązał sprawę słynnego "Bałwana", i nie zamierza dać mu szansy na rozwiązanie najnowszej zbrodni. Czyż występująca konkurencja nie może wpłynąć jedynie korzystnie na śledztwo?

Harry zostanie zdradzony. W "Pancernym sercu" będzie próbował zadośćuczynić umierającemu ojcu. Będzie starał się złapać mordercę w ramach operacji. Będzie podążał za wskazówką do parnego Konga, miejsca, w którym codziennie giną ludzie bez śladu. Będą tam śmiertelne lawiny, notatki od mordercy i kolejne torturowane, martwe ciała. Każdy dzień, w którym nie złapie mordercy, to kolejny dzień, w którym może zginąć ktoś inny. Zakocha się w kobiecie i w pościgu, ale ani jedno, ani drugie nie wystarczy, by postawić go na nogi. Znów jest na celowniku mordercy, a zemsta, którą zabójca odczuwa wobec innych, obróci się na Harry'ego.

"Pancerne serce" jest ósmą książką Jo Nesbo o Harrym Hole z dwunastu. Nie wspominając już o wszystkich samodzielnych powieściach, które Nesbo publikuje poza książkami z Hole, na które nawet nie miałem czasu rzucić okiem. Zauważyłem, że wraz z jego sukcesem, książki o Harrym Hole stały się dłuższe. Długość jest zwykle oznaką sukcesu wydawcy, który nie ma nic przeciwko wydawaniu większej sumy pieniędzy na strony, wiedząc, że będzie miał kolejny bestseller.

Muszę jednak przyznać, że książka mnie wyczerpała, nie w zły sposób, ale z pewnością pokazuje stopień, w jakim Jo Nesbo potrafi manipulować mną emocjonalnie. To jest thriller w każdym tego słowa znaczeniu. Przyłączę się do chóru fanów mówiących: Jo... czy mogłabyś dać Harry'emu trochę spokoju ? Czy mogłabyś pozwolić, aby coś na poziomie osobistym poszło po jego myśli? Cokolwiek :-)

Kobiety są zabijane w traumatyczny i dramatyczny sposób na ulicach Oslo. Morderca jest ekshibicjonistą, który chce wzbudzić jak największy strach w swoich ofiarach i w norweskim społeczeństwie. Człowiek, który najprawdopodobniej byłby w stanie go powstrzymać, znajduje się daleko od Norwegii. Obecnie Harry żyje w zapomnieniu w Hongkongu, w zamgleniu słodkiego dymu opiumowego. Chce zapomnieć, ale nie chce wracać do picia. Zawsze powtarzam, że z alkoholem jest tak, że nie ma już odwrotu. Pierwszy drink jest najlepszy. Drugi jest całkiem dobry. Trzeci jest w porządku, a wszystko poza nim to prawdopodobnie tylko marnowanie dobrego alkoholu. Harry wypił już hektolitry gorzałki i chce z tym skończyć. Opium działa. Nie musi o niczym myśleć ani, co ważniejsze, niczego pamiętać. Kaja jedzie do Hongkongu i szuka go. Potrzebują go z powrotem w Oslo, żeby zrobił to, co robi najlepiej... złapał mordercę. On nie jest zainteresowany, ale Kaja ma smutnego asa w rękawie. Ojciec Harry'ego znajduje się na łożu śmierci. Mikael Bellman, szef specjalnej jednostki, który jest odwiecznym rywalem Harry'ego, nie kryje niezadowolenia, gdy słyszy, że Harry wrócił do miasta. Panowie z wzajemnością się nie cierpią. Bellman jest z pewnością bardziej zainteresowany budowaniem własnej reputacji niż służeniem i ochroną swojego kraju. Jest zielony z zazdrości, odkąd Harry rozwiązał sprawę słynnego "Bałwana", i nie zamierza dać mu szansy na rozwiązanie najnowszej zbrodni. Czyż występująca konkurencja nie może wpłynąć jedynie korzystnie na śledztwo?

Harry zostanie zdradzony. W "Pancernym sercu" będzie próbował zadośćuczynić umierającemu ojcu. Będzie starał się złapać mordercę w ramach operacji. Będzie podążał za wskazówką do parnego Konga, miejsca, w którym codziennie giną ludzie bez śladu. Będą tam śmiertelne lawiny, notatki od mordercy i kolejne torturowane, martwe ciała. Każdy dzień, w którym nie złapie mordercy, to kolejny dzień, w którym może zginąć ktoś inny. Zakocha się w kobiecie i w pościgu, ale ani jedno, ani drugie nie wystarczy, by postawić go na nogi. Znów jest na celowniku mordercy, a zemsta, którą zabójca odczuwa wobec innych, obróci się na Harry'ego.

"Pancerne serce" jest ósmą książką Jo Nesbo o Harrym Hole z dwunastu. Nie wspominając już o wszystkich samodzielnych powieściach, które Nesbo publikuje poza książkami z Hole, na które nawet nie miałem czasu rzucić okiem. Zauważyłem, że wraz z jego sukcesem, książki o Harrym Hole stały się dłuższe. Długość jest zwykle oznaką sukcesu wydawcy, który nie ma nic przeciwko wydawaniu większej sumy pieniędzy na strony, wiedząc, że będzie miał kolejny bestseller.

Muszę jednak przyznać, że książka mnie wyczerpała, nie w zły sposób, ale z pewnością pokazuje stopień, w jakim Jo Nesbo potrafi manipulować mną emocjonalnie. To jest thriller w każdym tego słowa znaczeniu. Przyłączę się do chóru fanów mówiących: Jo... czy mogłabyś dać Harry'emu trochę spokoju ? Czy mogłabyś pozwolić, aby coś na poziomie osobistym poszło po jego myśli? Cokolwiek :-)