W głowie się nie mieści

Zastanawiałam się wielokrotnie, skąd biorą się moje problemy z koncentracją i trudności w radzeniu sobie ze stresem. Pomimo gromadzenia wielu ciekawych pomysłów, nie byłam w stanie skupić się na żadnym z nich. Bywało, że podróżowałam autobusem w całkowicie odwrotnym kierunku niż zamierzałam. Zdarzało się, że śmiałam się bez powodu, tylko po to, by za chwilę zapłakać. Zapominałam, co chciałam zrobić zaledwie kilka minut temu. Często odczuwałam wyczerpanie, a moje myśli pędziły w chaotycznym tempie. Dla znajomych stało się to normą, że się spóźniam lub mylę terminy spotkań, a niektórzy twierdzili, że trudno za mną nadążyć, bo zawsze byłam w biegu.Po wielu specjalistycznych testach usłyszałam w końcu diagnozę: ADHD. Było to dla mnie jak znalezienie klucza do zrozumienia mojej własnej głowy, przynosząc pewien spokój.Przedstawiam Angelinę Boerger, dziennikarkę, dla której ADHD stało się punktem wyjścia do tłumaczenia innym, co zachodzi w jej głowie. Zarówno na Instagramie, jak i w swojej książce, dzieli się doświadczeniami dotyczącymi życia z ADHD, wskazując, dlaczego dziewczęta i kobiety często są diagnozowane w nieodpowiedni sposób lub z opóźnieniem.