Ojczyzny wyobrażone

"Ojczyzny wyobrażone" to fascynujący zbiór esejów i tekstów krytycznych autorstwa znanego na całym świecie pisarza, Salmana Rushdiego. W swoich pracach Rushdie czerpie z doświadczeń związanych z różnorodnymi literackimi i politycznymi ojczyznami, ujawniając swoją niezwykłą wyobraźnię i przenikliwy zmysł obserwacji. Książka podejmuje tematykę związaną z polityką Indii i Pakistanu, problematyką cenzury, działalnością brytyjskiej Partii Pracy oraz kwestiami tożsamości palestyńskiej. Ponadto Rushdie przedstawia analizy twórczości takich autorów jak Umberto Eco, V.S. Naipaul, Graham Greene, Julian Barnes, John le Carré i Philip Roth.

Rushdie występuje w tym zbiorze zarówno jako świadek, jak i komentator ważnych wydarzeń na świecie. Autor, który stał się ofiarą fatwy za "Szatańskie wersety", odnosi się również bezpośrednio do swojego doświadczenia w eseju "Tysiąc dni w balonie". Broniąc wolności słowa, podkreśla, że jest ona istotą samego życia i zachęca czytelników do zastanowienia się nad wartością, jaką reprezentuje pisarz walczący o ich imieniu.

Urodzony w 1947 roku w Indiach, Rushdie od czternastego roku życia mieszkał w Wielkiej Brytanii, a później także w Stanach Zjednoczonych. Studiował na Uniwersytecie Cambridge, a jego literacka kariera rozpoczęła się w 1974 roku debiutancką powieścią "Grimus". Przełomowy sukces przyniosły mu "Dzieci północy", które otrzymały Nagrodę Bookera w 1981 roku oraz kolejne prestiżowe nagrody. Rushdie jest laureatem licznych wyróżnień literackich, a w 2007 roku otrzymał tytuł szlachecki od królowej Elżbiety II. Wśród dzieł wydanych przez REBIS znalazły się takie tytuły jak "Grimus", "Dzieci północy", "Ostatnie westchnienie Maura" oraz "Joseph Anton. Autobiografia", jego wspomnienia po nałożeniu fatwy.