Nowe drogi w psychoanalizie

Karen Horney (1885-1952) była niemiecką psychiatryczką i psychoterapeutką, której praca w Stanach Zjednoczonych od 1932 roku do jej śmierci uczyniła ją kluczową postacią w amerykańskiej szkole psychoanalitycznej. Była współzałożycielką Amerykańskiego Instytutu Psychoanalitycznego i bliską współpracowniczką Ericha Fromma, z którym dzieliła wiele poglądów. Wśród jej licznych publikacji szczególnie wyróżnia się książka "Nowe drogi w psychoanalizie". W tym dziele Horney dokonuje przeglądu i krytycznej analizy teorii Freuda, proponując własną, bardziej humanistyczną interpretację klasycznych problemów psychoanalizy. Skupia się na tematach takich jak teoria libido, kompleks Edypa, oraz zagadnienia dotyczące narcyzmu i masochizmu. Ponadto, bada kwestie związane z instynktem śmierci, a także różne poziomy świadomości i podświadomości, odnosząc się do koncepcji Ego, Id i Superego. W swojej książce Horney rozwija także psychoanalityczną teorię kultury, a całość kończy zarysem terapii psychoanalitycznej.