Alles in Ordnung?

Przejmujące słowa Czesława Czubaka zawarte w listach do jego oprawcy są relacją z tragedii, którą przeżył jako dziecko w obozie w Lubawie. Każdego dnia więźniowie byli karmieni dwukrotnie, w tym posiłkiem składającym się z niewielkiej ilości brukwi lub marchwi, a jego skład był znany jedynie kucharzowi i nadzorcy. Po kolacji obowiązkowe były lekcje śpiewu, a oporni trafiali do karceru, klaustrofobicznego pomieszczenia z przeciekającą rurą, które właściciel specjalnie dopasowywał, aby zadbać o utrzymanie ekstremalnych warunków. Czasem pobyt tam stawał się jeszcze bardziej nie do zniesienia, kiedy odcinano dostęp do jedzenia i koców na kilka dni.Czesław Czubak trafił do obozu jako jedno z pierwszych polskich dzieci, mając zaledwie dwanaście lat. Tuż po przyjeździe spotkała go brutalna rzeczywistość – bita gumową pałką i pytana w języku niemieckim o stan rzeczy. Nieświadomy wymogu odpowiedzi, mierzył się z pierwszymi brutalnymi doświadczeniami, które naznaczyły jego dalsze lata. Spędził pięć przerażających lat w miejscu, gdzie nawet drobne przewinienia były karane torturami. Po niemal ćwierci wieku, jako dorosły, postanowił skonfrontować się z przeszłością, pisząc listy do swojego kata, próbując pojąć niezrozumiałe zło, którego doświadczył.Świadectwo Czesława Czubaka to bolesny opis dzieciństwa wypełnionego bólem i cierpieniem z powodu okrutnych praktyk wobec najmłodszych, które niejednokrotnie kończyły się tragicznie. Czubak (ur. 1927, zm. 1994) był uznanym muzykologiem, dziennikarzem i pisarzem, znanym również z działalności teatralnej. Po wojnie założył Teatr Harcerski w Toruniu i stworzył dziewięć sztuk teatralnych oraz dwie książki, "Alles in Ordnung" oraz "9 listopada w sobotę". Za swój wkład w kulturę i pamięć historyczną został uhonorowany Krzyżem Oświęcimskim oraz Złotym Krzyżem Zasługi.