Kolonia diabła. Sigma Force. Tom 7

Siódma część Sigmy – „Kolonia diabła”- autorstwa Jamesa Rollinsa posiada zdecydowanie filmowe tempo akcji, natomiast sama fabuła jest jaka czytanie książki do historii. „Kolonia diabła” to emocjonująca podróż przez historię Indian i kolonizację, zahaczająca o tematykę nanotechnologii, prawdy kryjącej się za autorami Deklaracji niepodległości USA, wulkanów i sekretów gildii. Jestem przekonany o tym, że gdybym troszeczkę zwolnił i bardziej skupił się na każdym słowie, odwołaniu i skutkach, mógłbym zrozumieć zdecydowanie więcej z technicznej strony książki. Nie ukrywam, że jestem przede wszystkim entuzjastom dobrej historii, a nie nauki. Nadal nie mogę pojąć wszystkich informacji naukowych, które Rollins zawarł w tej powieści, ale nie zniechęca mnie to do czytania dalej, delektowania się przygodą, suspensem i emocjami. Podoba mi się, że Rollins ujawnia w swoich książkach, co jest prawdą, a co fikcją, inaczej po prostu mogłabym w to wszystko uwierzyć. 

„Kolonia diabła” zaczyna się w Kentucky w 1797 roku na stanowisku archeologicznym, gdzie pracownicy zostają zaatakowani przez obcą siłę. Z tego miejsca powieść przeskakuje do teraźniejszości i pędzi na emocjonującą przejażdżkę po całym kontynencie północnoamerykańskim, gdy siły Sigma ścigają się, by powstrzymać starożytną technologię, która jest tak potężna, że może zniszczyć całe życie na Ziemi. Dyrektor Sigma Force, Painter Crowe, zostaje wciągnięty w śledztwo ze względu na to, że jego siostrzenica, Kai, była zamieszana w wybuch. Powracający członkowie zespołu Sigma Force muszą zmierzyć się ze swoim odwiecznym wrogiem, Gildią, ponieważ obie grupy starają się ustalić, jaka niezwykła siła czai się za eksplozją.

James Rollins jest fantastycznym twórcą. Jego książki ciągną cię w ramiona przygody i historycznych wydarzeń, zarówno tych faktycznych, jak i fikcyjnych, które sprawiają, że czytelnicy czują się tak, jakby rzeczywiście tam byli, ramię w ramię z zespołem Sigma z Monkiem, Kat, Painterem Crowe, Grayem i złoczyńcami z Gildii.  Niezmiernie podobała mi się akcja i napięcie w tej „Kolonii diabła”, ale jakoś nie przemawiały do mnie podziały na grupy. Myślę, że drużyna Crowe'a nie dorównuje tutaj drużynie Pierce'a w „Labiryncie kości”. Nie pod względem fachowości, czy ścierających się osobowości, ale czegoś po prostu brakowało. Może chemii? Ale w końcu każdy z nas ma swoich ulubieńców. 

Szczególnie spodobała mi się sprawa, którą próbuje rozwikłać Sigma w książce. Historia Ameryki jest załadowana po pachy w mity, tajemnice i przesądy, dlatego bardzo ciekawie było czytać o Ojcach Założycielach Ameryki, pochodzeniu rdzennych Amerykanów i ich bardzo bogatej -. A jeszcze bardziej podobało mi się poznanie nanotechnologii, która ma coraz większe znaczenie i fundamentalne znaczenie dla rozwoju naszej nauki.

James Rollins łączy przemoc, suspens, przesądy, historię i naukę w bardzo dobrym thrillerze akcji wypełnionym dużą ilością broni i wybuchów. Polecam tę książkę każdemu, kto lubi dobry thriller z suspensem.

Swój krótki wywód rozpocznę od tego, że James Rollins tworzy powieści, które uwielbiam. Chodzi mi oczywiście o serię „Sigma Force”, której początek sięga roku 2004, kiedy mnie jeszcze na świecie nie było :P. Idąc dalej, uważam, że „Kolonia diabła” jest jedną z najlepszych części, która dostarcza kilka godzin rewelacyjnej rozrywki. Nie będzie przesady, aby dla wyobrażenia twórczości Rollinsa, powiedzieć że jest jak połączenie Clive’a Cusslera, Dana Browna i Matta Reilly’ego. Najlepsze książki Rollinsa łączą wszystko co najlepsze w tych autorach. 

W „Kolonii diabła” James Rollins przenosi agentów Sigmy z powrotem na ich ojczyste podwórko i w związku z tym większość akcji rozgrywa się w Stanach Zjednoczonych. W powieści Rollins poświęca więcej uwagi mrocznej organizacji, która była utrapieniem Sigmy i amerykańskiej społeczności wywiadowczej. Jednocześnie Rollins zapewnia odrobinę lekcji historii na temat powstania USA i wiąże 200-letnią tajemnicę z wydarzeniami dziejącymi się we współczesnych książkach.

Muszę powiedzieć, że „Kolonia diabła” to świetny współczesny thriller. Doceniam przede wszystkim fakt, bohaterowie naprawdę wydają się ludzcy. Każdy ma swoje zalety, jak i ciemne strony. Ich wewnętrzne dialogi są wiarygodne i sensowne. Wszyscy też przechodzą przez piekło i płacą cenę za swoje ucieczki i sukcesy. Lubię, gdy postać używa pomysłowości, by naprawić sytuację w której się znalazła. Świetne w tym jest również to, że w „Kolonii diabła” liczy się wysiłek całej grupy. Agenci Sigma to grupa ludzi, którzy są szalenie inteligentni i wzajemnie na sobie polegają. Podoba mi się, że solidnie wykorzystali nowoczesną technologię, aby pozostać w kontakcie i koordynować swoje działania. Poczucie czasu rzeczywistego również użyczyło miłego uczucia autentyczności tej historii. 

Jako o książce naprawdę nie mam nic krytycznego do powiedzenia o „Kolonii diabła”. Tryska z niej kreatywność, ma fajne cliffhangersy , posuwa sprawy do przodu w świetnym tempie, sprawia, że w większości przejmujesz się postaciami, a także wykonuje kilka zgrabnych zwrotów akcji. Polecam książkę i myślę, że jeśli tylko lubicie thrillery to możecie być zaskoczonymi poziomem prezentowanym przez Jamesa Rollinsa.

„Kolonia diabła” to jest numer 7 w serii „Sigma”. Chociaż prawdopodobnie można je czytać poza kolejnością, nie polecam tego, ponieważ istnieje naturalny progres zarówno w rozwoju postaci, jak i ogólnej fabule serii. :)