Jon

Dialog "Jon" jest często klasyfikowany jako jeden z wczesnych tekstów Platona, zwanych sokratycznymi, ze względu na ich bliskość w czasie i tematyce do postaci Sokratesa. Głównym zagadnieniem, jakie pojawia się w tej rozmowie, jest kwestia, którą Sokrates stawia Jonowi: prawdziwy rapsod nie mógłby w pełni wykonywać swojej roli bez zrozumienia poezji, którą przybliża słuchaczom. Sokrates podkreśla, że kluczowe jest tłumaczenie myśli poety, co wymaga dogłębnego pojmowania jego słów. Ten temat skłania rozmówców do refleksji nad tajemnicą poetyckiej inspiracji i magnetyzmu poezji. Okazuje się, że wyjątkowa zdolność Jona do interpretacji Homera nie wynika tylko z jego umiejętności, ale też z czegoś więcej – z boskiej mocy, która porusza go niczym magnetyczny kamień, wspomniany przez Eurypidesa.

Ostatni polski przekład tego dialogu, autorstwa Władysława Witwickiego, wydano w 1921 roku. Niedawno pojawiło się nowe tłumaczenie przygotowane przez Ewę Osek, które zostało opublikowane przez Teologię Polityczną i Państwowy Instytut Wydawniczy, niemal sto lat po publikacji pracy Witwickiego.