Jak rozbiłam szkło. Moje dorastanie wśród..

Tulia przez prawie trzy dekady nie mogła cieszyć się urodzinowymi prezentami, nie nosiła krótkich spódnic ani nie wyrażała głośno swojego zdania. Spotkania z ukochanym były zakazane, bo nie był on Świadkiem Jehowy. Obawiała się, że jej zachowania szybko zostaną zgłoszone, a ona sama będzie musiała szczegółowo tłumaczyć się przed komitetem sądowniczym. Wierzyła, że to, co robi, jest zgodne z wolą Jehowy, bo tak nauczali jej najbliżsi. Skąd więc zaczęły się pojawiać wątpliwości? Jakie wydarzenia spowodowały, że jej uporządkowane życie zaczęło się kruszyć? Jest to osobista historia o życiu w środowisku, gdzie szczęście uznawane jest za grzech, a każda decyzja jest kontrolowana przez zbór. Odejście od wspólnoty oznacza zerwanie więzi ze wszystkimi bliskimi. To opowieść o dziewczynie, która postanowiła wybrać wolność.

Tulia Topa dorastała w rodzinie Świadków Jehowy, głęboko wierząc, że świat na zewnątrz stanowił zagrożenie. Od dziecka uczestniczyła w działalności ewangelizacyjnej, ostrzegając przed Armagedonem. Później pełniła służbę misyjną, pozostając w zgodzie z naukami zboru. Obecnie, po odejściu od Świadków Jehowy w wieku 27 lat, odkrywa życie na nowo, dzieląc się swoimi doświadczeniami na Instagramie. Opowiada o tym, jak mimo strachu, udało jej się wkroczyć na nową drogę życia.

Jej książka została uznana za kontrowersyjną. Choć nie ma oficjalnych zakazów, wielu Świadków Jehowy z pewnością unikałoby jej z pogardą, gotowych spalić własny egzemplarz. Księgarnie omijaliby szerokim łukiem, często kierując się jedynie wyglądem okładki.