Gorycz

Anna Zawadzka, naukowczyni z Warszawy, zdecydowała się na podjęcie pracy fizycznej w Niemczech, co dla niej stanowiło konieczność życiową. Zatrudniła się jako niewykwalifikowana robotnica przy pielęgnacji ogrodów w Berlinie, co wzbudziło zaskoczenie i zdumienie wśród jej znajomych z Warszawy. Niektórzy wyrażali zazdrość, sugerując, że będzie to dla niej psychiczny odpoczynek, jednak w rzeczywistości praca ta okazała się trudna i wyczerpująca. Jako migrantka z Europy Wschodniej, posługująca się słabym niemieckim, Zawadzka doświadczała dyscypliny i upokorzeń. Jej relacja jest nie tylko świadectwem trudów życia na emigracji, ale także krytyką elit inteligenckich w Polsce, które czerpały korzyści z transformacji i często ignorują klasowe różnice. Zawadzka głośno zastanawia się, czy osoby te, prezentujące się jako postępowe, dostrzegą w końcu gniew społeczny związany z nierównościami. "Gorycz" to poruszająca opowieść, która stawia pytanie, czy resentyment mógłby stać się zalążkiem politycznego buntu.