Edukacja akademicka w perspektywie krytycznej

Celem obecnej monografii jest dogłębna analiza i opis skutków, jakie wprowadzenie neoliberalnych reform w systemie szkolnictwa wyższego w Polsce wywarło na proces edukacji oraz funkcjonowanie uczelni. Korzystając z narzędzi krytycznej pedagogiki, autorzy opisują zmiany, jakie zaszły w ostatnich latach, oraz ich wpływ na środowisko akademickie. Struktura monografii jest podzielona na sześć rozdziałów, w których autorzy opierają się na szerokim zakresie badań naukowych zarówno krajowych, jak i zagranicznych, oraz prezentują wyniki własnych badań. Badania te skupiają się na rozpoznaniu, jak studenci z wybranych uczelni odzwierciedlają w swoich poglądach ideologię neoliberalną odnoszącą się do kluczowych aspektów procesu edukacyjnego. Temat ten jest ściśle związany z celem zidentyfikowania i opisania dominującego paradygmatu dydaktyki akademickiej w dzisiejszych czasach. Dzięki zastosowaniu podejścia triangulacyjnego, łączącego różnorodne metody badawcze oraz teorie, udało się kompleksowo zrealizować zamierzone cele. Badania te wzbogacone zostały o analizę dyskursu, która ma na celu zrozumienie, jak formacje wiedzy-władzy wpływają na postrzeganie autonomii oraz kreują oficjalną narrację o funkcjonowaniu uniwersytetów.W ostatnich latach transformacje w polskim szkolnictwie wyższym nabrały na sile. Nowa ustawa o szkolnictwie wyższym wprowadziła wiele rozwiązań zgodnych z neoliberalnym podejściem, przy jednoczesnym kontynuowaniu trendów, które kładą nacisk na praktyczne zastosowanie umiejętności nabywanych na uczelniach, w kontekście potrzeb rynku pracy i gospodarki. Tradycyjne wartości uniwersyteckie, takie jak kultywowanie krytycznego myślenia, coraz częściej muszą dostosowywać się do wymagań współczesnego ładu ekonomicznego i społecznego.W literaturze polskiej związanej z pedagogiką dostrzega się rosnące zainteresowanie analizą wpływu neoliberalnej polityki na szkolnictwo wyższe. Niemniej jednak, dotychczasowe prace rzadko uwzględniały perspektywę postdyscyplinarną, która stara się zrozumieć „czego” i „dlaczego” uczone jest na poziomie akademickim w kontekście emancypacji od zewnętrznych i wewnętrznych systemów dominacji. W efekcie tych analiz stworzono ramy dla postdyscyplinarnego podejścia w dydaktyce akademickiej, które odnosi się do stałych elementów procesu nauczania. Dodatkowo, poprzez założenie emancypacji, formułowane są wytyczne dla krytycznej dydaktyki akademickiej, z uwzględnieniem warunków edukacyjnych oraz postaw i zachowań zarówno studentów, jak i wykładowców.