Dawny ustrój i rewolucja

Praca Tocqueville'a o rewolucji, zatytułowana "Dawny ustrój i rewolucja," koncentruje się nie tyle na samym przebiegu rewolucji, ile na jej genezie oraz przyczynach. Autor cofa się do XV wieku, analizując zmieniającą się pozycję monarchy i arystokracji, a przede wszystkim, jak wygląda i do czego prowadzi dążenie do równości. Książka ta rozwija dotychczasowe wnioski przedstawione we wcześniejszym dziele Tocqueville’a, "O demokracji w Ameryce."W swojej pracy Tocqueville wyraża własne poglądy na temat wolności, politycznej roztropności oraz skutków centralizacji władzy. Kluczowymi zagadnieniami są dla autora pytania dotyczące przyczyn wybuchu rewolucji oraz jej następstw. Tocqueville dowodzi, że rewolucja nie wprowadza zupełnie nowego ustroju, lecz raczej ujawnia i utrwala już istniejące struktury społeczne oraz instytucje, które powstały wewnątrz starego systemu. W ten sposób pokazuje, że ciągłość historyczna przeważa nad gwałtowną przemianą i ideologią postępu oraz oświecenia.Dzieło stanowi ważny punkt odniesienia dla socjologicznych rozważań nad zmianami społecznymi i rewolucjami. Jest uznawane za klasykę myśli socjologicznej, podobnie jak prace Marksa, Webera i Durkheima. Praca Tocqueville'a jest istotna zwłaszcza w kontekście socjologii rewolucji, socjologii wiedzy, skupiającej się na roli radykalnej ideologii, oraz badaniach nad strukturą społeczną i elitami. Co interesujące, współczesna nauka potwierdziła wiele hipotez postawionych przez Tocqueville'a.