Idealne życie czy świetnie zaplanowany biznes? Czytamy „Yesteryear” Caro Claire Burke
Czy istnieje szansa, że papierowa książka wygra wyścig o uwagę widzów w erze dopaminowego scrollowania estetycznych filmów w mediach społecznościowych? „Yesteryear” udowadnia, że jest to możliwe – a szczególnie wtedy, kiedy proces powstawania takich treści pokaże nam od kulis. Zwłaszcza tych, których nigdy nie ujawnią nam internetowi twórcy.
Amerykański sen, który zamienia się w koszmar
Jeszcze zanim głośny debiut Caro Claire Burke (współprowadzącej polityczno-kulturalny podcast Diabolical Lies) dotarł do Polski, już sporo dyskutowano o nim na naszym bookstagramowym podwórku. Prawie milion sprzedanych egzemplarzy oryginału, prawa do ekranizacji z udziałem Anne Hathaway nabyte, Wydawnictwo Poznańskie przyspieszające polską premierę, by zdążyć z nią jeszcze w tym roku – nic dziwnego, że oczekiwania były wysokie. Czy „Yesteryear” im sprostało?
Zanim o tym, krótko o treści. Natalie Heller Mills jest ucieleśnieniem amerykańskiej trad wife. Wzorowa chrześcijanka z uśmiechem na ustach przygotowuje domowe posiłki dla gromadki małych dzieci i zakochanego męża Caleba, doglądając przy okazji inwentarza i ogromnej farmy, położonej u stóp gór gdzieś w malowniczym Idaho. Tęsknicie za takim idyllicznym życiem na łonie natury? Możecie mieć jego kawałek w swoim smartfonie! To show transmitowane jest niemal na żywo milionowej publiczności dzięki wsparciu – a jakże – całego zespołu pomocników: producentki, dwóch niań, sztabu pracowników pomagających przy uprawie „ekologicznych” warzyw.
Pewnego dnia po przebudzeniu Natalie nie widzi jednak uśmiechniętych twarzy, przytulnej kuchni, zadbanych zwierząt gospodarskich. Znika jej smartfon, przystojny kowboj-Caleb ustępuje miejsca Staremu Calebowi, który za sprzeciw wymierza srogie policzki, a według obco wyglądających dzieci (może poza najmłodszą Maeve) bezużytecznej matce bliżej do pasożyta niż wspierającej rodzicielki.
Zimna kąpiel na rozwianie złudzeń
Jak Natalie się tu znalazła? Co stoi za tajemniczą podróżą do czasów, których vibe tak starała się oddać przed swoją współczesną widownią? Od tej pory narracja toczy się w dwóch liniach czasowych: w jednej przyglądamy się, jak bohaterka, pozbawiona współczesnych wygód, próbuje odnaleźć się w dziewiętnastowiecznych, pionierskich realiach, a w drugiej obserwujemy, jak doszło do tego, że zwyczajna dziewczyna weszła do rodziny kandydata na prezydenta USA i zbudowała medialną potęgę, piekąc chleb przed kamerami.
Jeśli jesteście w trakcie lektury i po stu-dwustu stronach wydaje Wam się, że jeden z głównych wątków tej książki – przeniesienie bohaterki w przeszłość – nie jest tak dobry, jak się spodziewaliście, mam dla Was radę: uzbrójcie się w cierpliwość. Moje wyobrażenie o tym motywie, wyhodowane na młodzieńczych lekturach pokroju „Godziny pąsowej róży” czy „Małgosi contra Małgosi”, początkowo mocno się na „Yesteryear” zawiodło. Na niekorzyść zaskoczyła mnie i zupełna wymiana dzieci Natalie (oraz ich zbyt powierzchowne sportretowanie), i zbędne w moim odczuciu epatowanie nadużyciami Starego Caleba względem żony, jednak uwierzcie mi – na końcu wszystkie te elementy ułożą się we właściwym porządku. A kiedy to się stanie… Dopiero wtedy poczujecie, jak ta historia boli.
Wszystkie grzechy influencingu
Mam świadomość, że nie funkcjonując w świecie widzów topowych amerykańskich trad wives, nie wyłapię wszystkich niuansów, które Caro Claire Burke tu przemyciła. Mam za to wrażenie, że zbyt wielu tematom próbowano poświęcić choć ułamek uwagi – mamy tu więc złudną idealizację ruchu trad wives, ciemne strony influencingu, populistyczne hasła amerykańskiej prawicy, krytykę sharentingu (nadmiernego udostępniania wizerunku dzieci w sieci) i toksycznej manosfery, a nawet odkrywanie siebie na nowo po menopauzie. Każdy z tych tematów jest interesujący, ale to trochę za wiele jak na jedną, stosunkowo krótką powieść.
To, co zostawiło mnie w niedosycie, to próba pokazania, co ukształtowało Natalie w młodości i latami napędzało ją do płacenia za sukces każdej ceny. Odkrywanie tego, co (poza biedą domu rodzinnego i nieporadnością męża) pozwoliło bohaterce wierzyć, że warto na szali położyć współpracowników, rodzinę, nawet samą siebie, wydaje mi się najbardziej w tej historii interesujące.
Mimo lekkiego, wciągającego początku i motywu podróży w czasie, nie jest to łatwa, rozrywkowa lektura. Czasami zmrozi nas jedno zdanie, jak Natalie prosząca o sfilmowanie porodu czy rzucona mimochodem przez jedną z bohaterek uwaga, że każda kolejna krowa nosi to samo imię. Kiedy Stary Caleb mówi dzieciom, by szykowały się do walki, bo idzie wojna, doskonale wiemy, czyim językiem się posługuje.
Choć ten znany z mediów społecznościowych, w dużej mierze performatywny ruch trad wives zdaje się odchodzić już do przeszłości, a jego ikony coraz częściej przyznają, że jest to raczej dochodowa strategia biznesowa, a nie pożądany styl życia, to dobrze, że ktoś to zjawisko rozpoznał, opisał, a wnioski puścił w świat w postaci bestsellera. Zanim po raz kolejny z zazdrością spojrzycie na czyjeś perfekcyjne życie na ekranie smartfona, przypomnijcie sobie o Natalie. Ta książka skutecznie leczy z naiwności.
Wypłaciliśmy już 42 060 723 zł za sprzedane książki w Skupszop.pl
Kod należy wpisać bez pauz oraz spacji
Polecamy sprawdzić
APLIKACJA MOBILNA
Kupuj i sprzedawaj
w jednym miejscu
Powiązane wpisy
17 czerwca 2026
6 października 2026
21 sierpnia 2026
Polecamy sprawdzić
Dodano produkt do koszyka
Stan:
Cena: zł
Do darmowej dostawy brakuje jeszcze zł
Masz darmową dostawę!

Komentarze
Brak komentarzy...
Dodaj komentarz
Zaloguj się na swoje konto, aby mieć możliwość komentowania. Przejdź do strony logowania.