Żywot człowieka gwałtownego

Józef Łobodowski, urodzony w 1909 roku, pozostaje jednym z mniej znanych polskich poetów, choć jego losy są niezwykle interesujące. Po zakończeniu II wojny światowej wiedza o polskiej literaturze była mocno zniekształcona przez ówczesne ideologie, co przypominało sytuację, gdy przed erą kosmiczną ludzkość mogła podziwiać jedynie jedną stronę Księżyca. Postacie, które istniały po niewidocznej stronie, były często marginalizowane i uznawane za nieistotne. Podobnie bywało z niektórymi twórcami, jak Łobodowski, którego działalność literacka była celowo ignorowana – podobnie jak bolszewiccy liderzy, których zdjęcia znikały w wyniku moskiewskich czystek, jak zauważa Jacek Trznadel.Pewna anegdota, którą przedstawiła Maria Dąbrowska w swoich dziennikach, ilustruje ten problem. Jan Kott, człowiek blisko związany z partią, na jednym ze spotkań został zapytany o losy Łobodowskiego. Odpowiedział, że poeta przebywa w Hiszpanii rządzonej przez Franco i przez radio wygłasza antydemokratyczne audycje przeciwko Polsce. Reakcją sali były pytania: „O której godzinie?", co sugerowało, że mimo wszystko była pewna ciekawość jego działalnością.Łobodowski dorastał w Lublinie, z wyjątkiem okresu rewolucji bolszewickiej, który spędził w Rosji. Zaczynając pisać już w 1922 roku, przeszedł przez różne etapy ideologiczne zanim stał się antykomunistą. Jego edukacja na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim zakończyła się przymusowym usunięciem za „pornografię i bluźnierstwa”, natomiast kariera wojskowa została przerwana z powodów politycznych. Po nielegalnym przekroczeniu granicy Związku Sowieckiego podróżował po Wołyniu i Ukrainie, wracając jako zagorzały przeciwnik komunizmu. Po krótkim epizodzie jako żołnierz we wrześniu 1939 roku, został internowany na Węgrzech, aresztowany w Tuluzie, a ostatecznie dotarł do Hiszpanii.Resztę życia spędził w Madrycie, gdzie od 1947 do 1975 roku prowadził Audycję Polską Radia Madryt. Był także autorem wielu tekstów, tłumaczeń i redakcji. Po jego śmierci w 1988 roku urna z prochami została przewieziona do Lublina, gdzie spoczęła w grobie jego matki, zgodnie z jego wolą. Łobodowski, odpowiadając na zamówienie wydawnictwa Editions Spotkania, spisał swoje wspomnienia w ostatnich dniach życia, dostarczając cenne informacje o literackim świecie Polski przedwojennej i jego znanych postaciach, takich jak Tuwim, Wierzyński, Iłłakowiczówna, Gałczyński, Piętak i Czechowicz.