Żołnierze przeciwko śmierci i diabłu

Zbiór reportaży autorstwa Horsta Slesiny, relacjonujący początkowe miesiące niemieckiej ofensywy w 1941 roku przeciwko ZSRR, to naprawdę unikatowa dokumentacja. Slesina, jako korespondent wojenny, przebywał z żołnierzami na linii frontu i często uczestniczył w walkach jako oficer. Jego relacje, które pierwotnie były nadawane jako audycje radiowe, dziś brzmią jako odległy głos z innej epoki. Przesycony retoryką antysemicką i nazistowską styl przypomina propagandowy ton Deutsche Wochenschau, będący istotnym świadectwem epoki wojny. Niemniej jednak, książka nie ogranicza się do barwnych opisów bitew i triumfów mających mobilizować niemiecką opinię publiczną. Relacje z życia w stalinowskiej Rosji, choć czasem przejaskrawione, ukazują szok, jaki przeżywali Europejczycy zetknąwszy się z komunistyczną rzeczywistością. Slesina, jako wnikliwy obserwator i adept sztuki pisarskiej, wprowadza czytelników w świat bogatych obserwacji i przemyśleń, które nie znalazły się w jego audycjach, zadziwiając stylem i jednocześnie budząc grozę. W sierpniu 1941 roku, walczący Niemiecki Wehrmacht operował na terenach wschodniej Polski, które od 17 września 1939 roku były pod kontrolą Związku Radzieckiego. W reportażach Slesiny, wplecionych w ogólną tonację niemieckiej propagandy, można znaleźć opisy życia Polaków „wyzwolonych” przez sowietów. Te spostrzeżenia wydawcy rzucają nowe światło na historię tamtych czasów.