Władysław Tatarkiewicz (1886-1980). Pamięć i wspomnienie

Profesor Władysław Tatarkiewicz jest postacią głęboko zakorzenioną w historii Warszawy i Uniwersytetu Warszawskiego, z którym był związany przez ponad pół wieku. Jego życiowa droga prowadziła przez tak różnorodne miejsca jak Zamek Królewski, Wilanów, Łazienki czy Arsenał w Warszawie. Niemniej, jego znaczenie wykracza daleko poza granice Warszawy, co uzasadnia przydomek "uczony świata". W społeczności globalnych intelektualistów, której przewodzi jedynie zasadami prawdy, wolności i wzajemnego szacunku, Profesor Tatarkiewicz zajmuje wyjątkową pozycję. Ten międzynarodowy krąg uczonych przypomina kosmos Einsteina, gdzie czas jest czwartym wymiarem, a myśliciele różnych epok współistnieją i współpracują.Profesor Tatarkiewicz cieszy się w tym świecie filozofii wysokim uznaniem. Regularnie uczestniczy w międzynarodowych spotkaniach, przewodząc debatom i kształtując współpracę na rzecz rozwoju filozofii. Jego kontakt z myślą dawnych filozofów, przesiąknięty życzliwością i otwartością, pozwala mu nadawać ich ideom klarowny i przystępny wyraz. Widział w ich wysiłkach intelektualnych krok w kierunku prawdy, co czyniło go nie tylko filozofem z ogromnym szacunkiem dla nauki, ale także pełnym życzliwości i dobroci człowiekiem w kontaktach osobistych.Chociaż oddany globalnej scenie intelektualnej, Profesor Tatarkiewicz nigdy nie zaprzestał być dumnym filozofem polskim. Jego praca dydaktyczna i wydania naukowe znacząco przyczyniły się do wpisania polskiej myśli filozoficznej w międzynarodowe annały wielkiej wspólnoty literackiej. W ten sposób, odgrywa on kluczową rolę zarówno jako nauczyciel, jak i ambasador polskiej kultury filozoficznej. (Adaptacja na podstawie mowy Izydory Dąmbskiej z okazji 80. rocznicy urodzin Władysława Tatarkiewicza, wygłoszonej 27 czerwca 1966 roku podczas spotkania Komitetu Redakcyjnego Biblioteki Klasyków Filozofii).