Warunki oświetlenia. Elegie

W tomie "Warunki oświetlenia. Elegie", który został nominowany do nagrody, Hocquard nawiązuje do tradycji francuskiej awangardy, czerpiąc inspirację z dwóch stuleci republikanizmu i mieszczaństwa, a także wpływów takich twórców jak Rimbaud, Baudelaire, Mallarmé czy Apollinaire. Awangarda ta zrewolucjonizowała podejście do poezji, wyzwalając ją z tradycyjnych form i oczekiwań związanych z odniesieniem do rzeczywistości. Hocquard wprowadza świeże podejście do gatunku elegii, tworząc 21 cykli składających się z 5 wierszy każdy. Jak tłumaczy autor, esencja jego elegii nie polega na wyrażaniu żalu, lecz na powtarzaniu słów samego języka – twierdząc, że „Cały język jest elegią”. Ten konceptualny zabieg jest zgodny z ideą awangardowych twórców, gdzie słowa poetyckie nie odnoszą się do określonych obiektów, ale wzajemnie do siebie, co poprzez nieoczekiwane połączenia słów ma za zadanie wytrącić czytelnika z tradycyjnych przyzwyczajeń estetycznych, ontologicznych i etycznych, poszerzając w ten sposób jego pojmowanie wolności. Końcowe wersy książki sugerują, że działanie w postaci mówienia, pisania, czytania bądź tłumaczenia to nieustające dążenie do wyjścia poza siebie samego, a pisanie jest sposobem na takie wyjście.