W domu niewoli

"W domu niewoli" to jedna z najbardziej cenionych relacji literackich, dokumentujących zbrodnie stalinowskie w Polsce i na świecie. Beata Obertyńska dzieli się swoją tragiczną podróżą przez czas wojny, zaczynając od zatrzymania w początkowych miesiącach sowieckiej okupacji wschodnich terenów Polski. Opisuje przesłuchania oraz tułaczkę przez stalinowskie więzienia, zesłanie do renomowanego z brutalności łagru w Workucie, a także trudną przeprawę przez radzieckie kołchozy aż po uzyskanie amnestii i dołączenie do Armii gen. Władysława Andersa. Narracja Obertyńskiej odzwierciedla nie tylko jej osobiste przeżycia, ale także losy wielu innych kobiet z różnych stron świata, które mimo bestialskich warunków, walczyły o zachowanie swojej godności lub zostały zmuszone do kapitulacji wobec okrutnej rzeczywistości. Maluje ona przerażający obraz ludzi pozbawionych wolności, jednocześnie ujawniając niewyobrażalne metody ich ciemiężycieli. To dzieło, utkane z historii, cierpienia i krzywd kobiet, doskonale ilustruje nieludzki wymiar sowieckiego systemu więziennictwa. Podobne obrazy tej rzeczywistości przedstawili również Gustaw Herling-Grudziński w "Innym świecie" oraz Aleksander Sołżenicyn w "Archipelagu Gułag".