W cieniu Einsatzgruppen

Podczas II wojny światowej, Selbstschutz jako pierwszy stanowił formę quasi-policyjnych oddziałów zabójców, stworzonych z przedstawicieli mniejszości narodowych, co uczyniło go kluczowym narzędziem nazistowskiej polityki ludobójczej. W trakcie tworzenia nowego porządku niemieckiego na Wschodzie, dokonano egzekucji 4050 tysięcy niewinnych osób, w tym głównie polskich cywilów, bez względu na płeć czy wiek. Znaczny odsetek ofiar był zgładzony przez etnicznych Niemców, którzy zasilali szeregi Selbstschutzu. Po jego rozwiązaniu, wielu z nich dołączyło do innych jednostek represyjnych Rzeszy, kontynuując swoją działalność terrorystyczną.Przymusowe przesiedlenia Polaków i Żydów oraz tworzenie pierwszych obozów pracy i gett były kolejnymi krokami o przerażających konsekwencjach podczas niemieckiej okupacji w Europie Środkowo-Wschodniej. Ponad 2700 członków Einsatzgruppen nie wystarczyło do realizacji tych zbrodniczych działań, dlatego potrzebna była większa siła, blisko 120 tysięczna armia Selbstschutz.Niniejszy tom stanowi pierwsze polskie opracowanie dotyczące organizacji Selbstschutz w latach 1939-1940, a zarazem pierwszą próbę porównawczego ujęcia tego tematu. Skupia się na analizie odmienności i podobieństw w funkcjonowaniu oraz roli, jaką odegrała ta organizacja w różnych regionach Polski.