Uniwersalizm. Zarys narodowej filozofii społecznej

Teoria uniwersalizmu zrodziła się podczas II wojny światowej na terenach okupowanej przez nazistów Polski. Była wynikiem tajnych działań w kręgach katolicko-patriotycznych, które dostrzegały zagrożenia zarówno ze strony hitlerowskich Niemiec, jak i bolszewickiej Rosji. Po zakończeniu wojny obawy te okazały się uzasadnione, co wzmocniło potrzebę dalszego rozwoju tej myśli. W tym kontekście, pod przewodnictwem o. Józefa Warszawskiego, grupa humanistów i myślicieli, zaznajomionych z różnymi aspektami życia społeczno-gospodarczego, postanowiła wypracować filozoficzne fundamenty dla koncepcji „wolnej, silnej, suwerennej i katolickiej Polski powojennej”.Józef Warszawski, polski duchowny urodzony w Hamburgu, był jezuitą i profesorem filozofii. Swoją odwagą i oddaniem wykazał się jako kapelan Zgrupowania „Radosław” podczas Powstania Warszawskiego, przemierzając drogę od Woli do Czerniakowa. Po wojnie osiedlił się w Anglii i Rzymie, gdzie kierował sekcją polską Radia Watykańskiego. Powrócił do ojczyzny, gdzie zmarł w 1997 roku. Jego zasługi zostały docenione m.in. poprzez przyznanie Krzyża Oficerskiego Orderu Odrodzenia Polski.