Tylko ty mnie zrozumiesz

Jestem w prawdziwym podziwie dla Samanthy Young. Autorka wnosi wiele do książki. To, co myślałam, że wydarzy się w "Tylko ty mnie zrozumiesz", nie było bliskie rzeczywistej historii.
Nie narzekam. To tylko pokazuje, jak błyskotliwa i utalentowana jest Samantha.
W "Tylko ty mnie zrozumiesz" ożyła niekonwencjonalna historia miłosna. W jakim sensie? To nie jest zwykły, ckliwy romans. To coś znacznie więcej. Sięga głęboko w serce, ból, gniew i żal, a jednocześnie łączy je z nadzieją, miłością i rozwojem.
Przez 90% książki miałam ochotę udusić Charley. Złapać ją za ramiona i potrząsać nią tak długo, aż odzyska rozum.
NIE ZGADZAŁAM SIĘ z jej decyzjami. Wybory, których dokonywała, naprawdę mnie wkurzały. Ale zrozumiałam... ona była po prostu w tym miejscu. To takie niesamowite... Mogłam się z nią utożsamić na tak wielu poziomach. Taka więź z główną bohaterką, to zdecydowanie zwiększa wartość tej historii.

Podziwiam Charley. Tak bardzo się rozwinęła w trakcie tej książki i widzieć, jak stawia czoła swoim lękom i staje się kobietą, z której może być dumna... tak... to trafia prosto w serce.
To była dla niej długa i ciężka droga, która sprawiła, że bardzo się martwiłam... naprawdę nie wiedziałam, czy wszystko się ułoży. Złożoność sytuacji sprawiła, że tony cegieł na ramionach Charley nie dawały mi spokoju, pozostawiając mnie z grobowym uczuciem, że wszystko nie skończy się dobrze...
Pewnie zastanawiacie się, gdzie w tym wszystkim jest Jake?
Mogę Wam powiedzieć, że w tej książce zakochałam się w nim bardziej, niż myślałam, że to możliwe.
To, co przeżył w "Tylko ty mnie zrozumiesz", udowodniło, że jest człowiekiem o niewiarygodnym charakterze. Wierzę, że to może nawet uczynić go moim najlepszym książkowym chłopakiem. :)

"Tylko ty mnie zrozumiesz" to dzieło czystej pomysłowości. Jest to historia, która obejmuje tak wiele emocji. Zmusza do zmierzenia się z własnymi lękami... prowokuje do spojrzenia w głąb siebie i odkrycia swojego prawdziwego "ja".
W każdej chwili, w każdej scenie łączy się z tymi niesamowitymi postaciami. Wypełnia cię gniew, złość, zmartwienie, pasja i miłość... z gorącym żarem gorących intymnych interludiów... "Tylko ty mnie zrozumiesz" to książka, którą zdecydowanie trzeba przeczytać...

Jestem w prawdziwym podziwie dla Samanthy Young. Autorka wnosi wiele do książki. To, co myślałam, że wydarzy się w "Tylko ty mnie zrozumiesz", nie było bliskie rzeczywistej historii.
Nie narzekam. To tylko pokazuje, jak błyskotliwa i utalentowana jest Samantha.
W "Tylko ty mnie zrozumiesz" ożyła niekonwencjonalna historia miłosna. W jakim sensie? To nie jest zwykły, ckliwy romans. To coś znacznie więcej. Sięga głęboko w serce, ból, gniew i żal, a jednocześnie łączy je z nadzieją, miłością i rozwojem.
Przez 90% książki miałam ochotę udusić Charley. Złapać ją za ramiona i potrząsać nią tak długo, aż odzyska rozum.
NIE ZGADZAŁAM SIĘ z jej decyzjami. Wybory, których dokonywała, naprawdę mnie wkurzały. Ale zrozumiałam... ona była po prostu w tym miejscu. To takie niesamowite... Mogłam się z nią utożsamić na tak wielu poziomach. Taka więź z główną bohaterką, to zdecydowanie zwiększa wartość tej historii.

Podziwiam Charley. Tak bardzo się rozwinęła w trakcie tej książki i widzieć, jak stawia czoła swoim lękom i staje się kobietą, z której może być dumna... tak... to trafia prosto w serce.
To była dla niej długa i ciężka droga, która sprawiła, że bardzo się martwiłam... naprawdę nie wiedziałam, czy wszystko się ułoży. Złożoność sytuacji sprawiła, że tony cegieł na ramionach Charley nie dawały mi spokoju, pozostawiając mnie z grobowym uczuciem, że wszystko nie skończy się dobrze...
Pewnie zastanawiacie się, gdzie w tym wszystkim jest Jake?
Mogę Wam powiedzieć, że w tej książce zakochałam się w nim bardziej, niż myślałam, że to możliwe.
To, co przeżył w "Tylko ty mnie zrozumiesz", udowodniło, że jest człowiekiem o niewiarygodnym charakterze. Wierzę, że to może nawet uczynić go moim najlepszym książkowym chłopakiem. :)

"Tylko ty mnie zrozumiesz" to dzieło czystej pomysłowości. Jest to historia, która obejmuje tak wiele emocji. Zmusza do zmierzenia się z własnymi lękami... prowokuje do spojrzenia w głąb siebie i odkrycia swojego prawdziwego "ja".
W każdej chwili, w każdej scenie łączy się z tymi niesamowitymi postaciami. Wypełnia cię gniew, złość, zmartwienie, pasja i miłość... z gorącym żarem gorących intymnych interludiów... "Tylko ty mnie zrozumiesz" to książka, którą zdecydowanie trzeba przeczytać...

Akcja tej książki rozpoczyna się 6 miesięcy po "Żyj szybko, kochaj głęboko" i na początku jest trochę zagmatwana. Najwyraźniej coś się stało między Charley i Jake'iem i przez jakiś czas nie wiemy co. Dopóki nie dowiedziałam się, co to było, byłam wkurzona na Charley i jej postępowanie. Wydawało mi się, że role się tu odwróciły i o ile w pierwszej książce ją lubiłam, to w tej zaczęła mnie irytować. Wręcz przeciwnie, Jake był tutaj o wiele lepszym bohaterem i w końcu zdobył moje serce.
W połowie książki byłam tak sfrustrowana Charley, że moje uczucia były wszędzie. Ale im dalej brnęłam, tym bardziej podobała mi się ta historia i w końcu ją pokochałam. Zaczęłam rozumieć Charley i jej zachowanie w stosunku do Jake'a, nie znaczy to, że było mi z tym dobrze, ale rozumiałam. Całkowicie ją rozumiem. Próbowałam postawić się w sytuacji Charley i zdałam sobie sprawę, że nie jestem na nią zła za dotrzymanie obietnicy, którą złożyła. Nie zgadzałam się jednak z postępowaniem Charley wobec siostry. Rozumiem, że była zagubiona i miała złamane serce, ale decyzja, którą podjęła i której chciała się trzymać, nie była winą Andie. Dziewczya nie miała z tym nic wspólnego i właśnie dlatego uważam, że Charley popełniła błąd.

Muszę przyznać, że nie byłam fanką Jake'a w pierwszej książce, a czytanie niektórych bonusowych scen z jego udziałem, które były przedstawione z jego punktu widzenia sprawiły, że lubiłam go jeszcze mniej. Ale w tej książce całkowicie go pokochałam, zwłaszcza za jego cierpliwość i sposób, w jaki dojrzewał po drodze.

Daję tej książce 5 gwiazdek i ma to trochę coś wspólnego z pisarstwem Samanthy, trochę z odkupieniem Jake'a, a trochę z tym, jak się czułam. I to jest czego oczekuję od książek. Właściwie to obudziłam się dzisiaj z kacem książkowym i nie mogłam wyrzucić tej historii z głowy, co oznacza, że tak, to była dla mnie świetna lektura.

Akcja tej książki rozpoczyna się 6 miesięcy po "Żyj szybko, kochaj głęboko" i na początku jest trochę zagmatwana. Najwyraźniej coś się stało między Charley i Jake'iem i przez jakiś czas nie wiemy co. Dopóki nie dowiedziałam się, co to było, byłam wkurzona na Charley i jej postępowanie. Wydawało mi się, że role się tu odwróciły i o ile w pierwszej książce ją lubiłam, to w tej zaczęła mnie irytować. Wręcz przeciwnie, Jake był tutaj o wiele lepszym bohaterem i w końcu zdobył moje serce.
W połowie książki byłam tak sfrustrowana Charley, że moje uczucia były wszędzie. Ale im dalej brnęłam, tym bardziej podobała mi się ta historia i w końcu ją pokochałam. Zaczęłam rozumieć Charley i jej zachowanie w stosunku do Jake'a, nie znaczy to, że było mi z tym dobrze, ale rozumiałam. Całkowicie ją rozumiem. Próbowałam postawić się w sytuacji Charley i zdałam sobie sprawę, że nie jestem na nią zła za dotrzymanie obietnicy, którą złożyła. Nie zgadzałam się jednak z postępowaniem Charley wobec siostry. Rozumiem, że była zagubiona i miała złamane serce, ale decyzja, którą podjęła i której chciała się trzymać, nie była winą Andie. Dziewczya nie miała z tym nic wspólnego i właśnie dlatego uważam, że Charley popełniła błąd.

Muszę przyznać, że nie byłam fanką Jake'a w pierwszej książce, a czytanie niektórych bonusowych scen z jego udziałem, które były przedstawione z jego punktu widzenia sprawiły, że lubiłam go jeszcze mniej. Ale w tej książce całkowicie go pokochałam, zwłaszcza za jego cierpliwość i sposób, w jaki dojrzewał po drodze.

Daję tej książce 5 gwiazdek i ma to trochę coś wspólnego z pisarstwem Samanthy, trochę z odkupieniem Jake'a, a trochę z tym, jak się czułam. I to jest czego oczekuję od książek. Właściwie to obudziłam się dzisiaj z kacem książkowym i nie mogłam wyrzucić tej historii z głowy, co oznacza, że tak, to była dla mnie świetna lektura.