Substancja nieuporządkowana

Gdybym miał dar filozofii, zająłbym się badaniem uśmiechu, który potrafi diametralnie odmienić czyjąś twarz, zmiękczając twarde rysy i niosąc przekaz: jestem człowiekiem, nie jestem taki zły, a może nawet: jestem wolny. Adam Zagajewski w swoim zbiorze "Substancja nieuporządkowana" zabiera czytelnika na wędrówkę po różnych zakątkach swoich myśli. Od refleksji nad życiem w wolności i prawie, po świata muzyki Mahlera. Rozpoczyna fascynującą korespondencję Czapskiego z Heringiem oraz z nostalgią powraca do irracjonalnego Drohobycza Schulza. Zagląda do Herberta, który w ciszy muzeum w Dahlem skupia swoje myśli w notatniku. Zagajewski prowokuje nas do zwiększonej uważności i zachęca do rozważań na temat praw oraz zdziwienia. Przywołuje pamięć o wielkich poetach swoich czasów, zastanawiając się nad ich przesłaniem w dzisiejszym, chaotycznym świecie, i stara się okiełznać nieporządek literackiej substancji.Adam Zagajewski, urodzony w 1945 roku, jest jednym z najbardziej uznanych współczesnych polskich pisarzy, którego twórczość przetłumaczono na wiele języków. Poeta, prozaik, eseista, krytyk oraz tłumacz, od 1983 roku redaktor "Zeszytów Literackich", a także członek Polskiego PEN Clubu i Polskiej Akademii Umiejętności. Od 1988 roku prowadzi zajęcia z kreatywnego pisania na Uniwersytecie w Houston w Teksasie. Opis dostarczony przez wydawcę.