Rozdeptałem czarnego kota przez przypadek

O ludziach pełnych uczuć, lecz bez nikogo, komu mogliby je ofiarować. To jest tematyka książki Filipa Zawady, która przyniosła mu zaszczyt bycia finalistą Nagrody Literackiej „Nike”. Istnieje na świecie kilka niezmiennych prawd. Nie dostaje się przysmaków za to, że mówi się, co myśli – choć i tak mało kto by je jadł. Błażej to uosobienie marudy, niewiedzącej nic o prawdziwym życiu. Dorośli zaś zajmują się rzeczami błahymi, chyba że prowadzą cysterny. Trudno zrozumieć świat, gdy w tajemniczych okolicznościach kot Szatan znika z twojego życia, a sklepikarka Stefa niespodziewanie staje się matką, a zakonnic nie można nigdzie spotkać. „Rozdeptałem czarnego kota…” to opowieść o dążeniu do odnalezienia siebie na ludzkiej planecie. Proza Filipa Zawady urzeka świeżością i wnikliwością, skłaniając do refleksji nad różnicą między wyimaginowaną wizją świata a rzeczywistością. Każda strona tej książki ukazuje, że historia jest o tobie samym. „Przy tej lekturze, śmiech mieszał się z płaczem, co zdarza mi się rzadko, ale Zawada wywołał u mnie zarówno śmiech, jak i łzy niemal jednocześnie. To spisane brutalnie i bezkompromisowo odkrycie ludzkiej oraz nieco boskiej natury” – podkreśla Wojciech Szot. "Zawada stworzył postać dziecka, które poprzez prosty język próbuje pojąć otaczający go świat. Efektem jest synteza ludzkich doświadczeń, pełnych niepokoju, której my, dorośli, często się wstydzimy" – dodaje Małgorzata Halber, autorka książki "Najgorszy człowiek na świecie".