Rada Główna Opiekuńcza w latach 1918-1921

Długotrwałe działania wojenne przyczyniły się do znacznych zniszczeń na ziemiach polskich, powodując spustoszenie w infrastrukturze, w tym w domach, gospodarstwach rolnych, zakładach przemysłowych czy drogach. Wiele pól pozostało nieobsianych, co znacząco utrudniało zaspokojenie podstawowych potrzeb ludności. Po odzyskaniu niepodległości Polska napotykała liczne trudności. Aby przeciwdziałać negatywnym skutkom wojny, powstały organizacje samopomocowe zainicjowane przez elity społeczne. Najbardziej rozbudowaną z nich była Rada Główna Opiekuńcza, którą założono w 1915 roku w Warszawie i której lokalne oddziały działały aż do 1921 roku. Działacze organizacji, zarówno na poziomie krajowym, jak i lokalnym, byli zdeterminowani w niesieniu pomocy i postanowili intensyfikować swoje działania, aby dotrzeć do jak najszerszej grupy osób potrzebujących wsparcia.Książka skupia się na działalności pomocowej Rady Głównej Opiekuńczej w okresie bezpośrednio po wojnie. Autorzy analizują sytuację życiową polskich mieszkańców, przyglądają się organizacji strukturalnej Rady, metodom prowadzenia wsparcia oraz źródłom finansowania. Badane są również różne formy pomocy oraz współpraca z innymi organizacjami i władzami. Ważnym aspektem pracy jest refleksja nad wpływem działalności Rady na kształtowanie więzi społecznych i postaw patriotycznych poprzez aktywne zaangażowanie społeczeństwa w działania na rzecz wspólnego dobra.Podczas tworzenia monografii autorzy korzystali z bogatych zasobów archiwalnych Rady, dostępnych w Archiwum Akt Nowych w Warszawie, jak również z materiałów z polskich i zagranicznych archiwów oraz specjalnych zbiorów bibliotek naukowych, takich jak te w Berlinie, Genewie, Wiedniu, Londynie, Wilnie czy Moskwie. Wśród polskich źródeł korzystano z archiwów państwowych w Kielcach, Krakowie, Lublinie i Łodzi. Dodatkowo sięgnięto po dokumenty drukowane przez RGO, prasę, pamiętniki oraz literaturę związaną z tematem.Publikacja podzielona jest na dziewięć rozdziałów problemowych i zawiera aneksy z dokumentami z okresu powojennego. Jest skierowana do osób zainteresowanych historią dobroczynności i pomocy społecznej, w tym pedagogów, historyków oraz szerokiego grona czytelników.