Przez krew i zgliszcza

Szczecin to jedyne miasto położone za linią Odry i Nysy Łużyckiej, które decyzją Stalina zostało przyłączone do Polski jako rekompensata za utracone Wilno. Od zawsze było znaczącym centrum przemysłowym oraz ważnym węzłem transportowym. Niestety, w czasach III Rzeszy, a także po wojnie, Szczecin musiał zapłacić za swoją pozycję wysoką cenę. Naloty alianckie zrujnowały miasto, a dodatkowych zniszczeń dokonali sowieccy „wyzwoliciele”. Stalin wykorzystał kwestię przynależności Szczecina do celów politycznych, chcąc ograniczyć niemieckie wpływy nad Bałtykiem poprzez odebranie im kluczowego portu, co znacznie utrudniło ich ekspansję gospodarczą. Pomimo to, Polakom osiedlającym się w tym rejonie nie było łatwo. Administracja napotkała na opór ze strony Niemców i Rosjan. Ulice były areną nocnych zamieszek z udziałem Wehrwolfu oraz band maruderów i dezerterów. Bezpańskie pożary i sporadyczne strzały czyniły miasto niezbyt przyjaznym miejscem do życia. Armia Czerwona, zachowując się jak wojsko okupacyjne, wywoziła z portu zrabowane mienie, wykorzystując do tego niemiecką siłę roboczą. Dzięki Piotrowi Zarębie i wojewodzie Leonardowi Borkowiczowi miasto zyskało polski charakter. Mimo niesprzyjających realiów udało im się wcielić Szczecin do Polski. To historia pełna dramatyzmu, opowiadająca o trudnym okresie na polskim „Dzikim Zachodzie”. Marek A. Koprowski, autor tej opowieści, jest pisarzem, dziennikarzem i historykiem, który zajmuje się tematyką wschodnią oraz losami Polaków na tych terenach. Wydał wiele książek, za co otrzymał nagrodę im. Oskara Haleckiego i inne wyróżnienia za wkład w utrzymanie polskiej kultury na Wschodzie.