Przestrzenie temporalne w pedagogice - konteksty pedeutologiczne, historyczne i resocjalizacyjne

Monografia, którą przekazujemy czytelnikom, ma na celu przedstawienie zarówno teoretycznych, jak i praktycznych aspektów różnych przestrzeni związanych z wychowaniem, edukacją, profilaktyką oraz korekcją, analizowanych przez autorów poszczególnych tekstów. Artykuły te powstały z myślą o wzmocnieniu teoretycznych podstaw omawianych zagadnień oraz doskonaleniu praktyk edukacyjnych w szkołach, instytucjach opiekuńczo-wychowawczych oraz w obszarach resocjalizacyjnych. Autorzy skupiają się na codziennym funkcjonowaniu szkół jako źródle wyzwań dla współczesnych nauczycieli, analizują problemy edukacyjne i resocjalizacyjne w kontekście zmian zachodzących w Europie oraz dostosowywaniu praktyk edukacyjnych i resocjalizacyjnych do wymogów współczesności.

Książka jest podzielona na dwie części. Pierwsza z nich skupia się na aspektach pedeutologicznych i historycznych, a druga eksploruje przestrzenie resocjalizacyjne, zaczynając od zagadnień związanych z penitencjarystyką. Monografia opiera się na tekstach prezentujących wyniki projektów badawczych, których centralnym tematem jest problematyka temporalna w pedagogice, inspirowana licznymi debatami. Zawiera trzy kluczowe perspektywy dotyczące przestrzeni temporalnych: pedeutologiczną, historyczno-pedagogiczną i resocjalizacyjną. Dlatego kierujemy tę publikację do szerokiego grona odbiorców zajmujących się pedagogiką zarówno w aspekcie teoretycznym, jak i praktycznym.