Przejścia. Którędy do miłości

Miałam niebywałą okazję przeczytać „ Przejścia którędy do miłości” Natalii De Barbaro. To było moje pierwsze spotkanie z autorką.
Książka wyjątkowa, bo złożona z naszych, ludzkich doświadczeń i wyniesionych schematów z domu rodzinnego. Od pierwszych stron było mi tu wszystko niestety bardzo bliskie. Mówię niestety, bo czasem były to oprócz dobrych rzeczy traumy, z którymi borykam się dzisiaj, a jestem już pięćdziesięciopięciolatką.
Pierwsza moja myśl, po przeczytaniu rozdziału „ Jesteś z rodu” to co w nas zasiali teraz zbieramy.
Te wszędobylskie dziewczynki w białych rajstopkach i wara pobrudzić, bo już nie będziesz tą grzeczną. Bo ona jest dobrze wychowana, ułożona, grzeczna no i jest odpowiedzialna, dlatego mama i tata decydują, że może już wziąć młodszą siostrę ze sobą na religię, bo sama jest starszą siostrą. Czytam to jak by ktoś pisał za mnie mój własny pamiętnik. Jaka ja byłam szczęśliwa gdy pobrudziłam te rajstopki.
Na szczęście mój przyszły mąż, kupował mi takie fioletowe, śliwkowe. To miłe wspomnienie.
Teraz całkiem nie znoszę rajstop, ale to już inna bajka i mężowi też pasuje. On mnie bierze taką jaka jestem, a ja chcę być czasem inna.
Kolejny rozdział to poszukiwanie przesmyku…do siebie, miłości i własnej drogi.
Czy ktoś mnie widzi, bo te przesmyki do mojego dobrostanu są często zachwaszczone, nawet przeze mnie samą, nie mogę tego zrobić bo bliscy tego nie chcą. Marzena, lepiej się nie wychylaj.
A im bardziej dusza wyje czytam, tym chętniej dodaje na Facebooku czy innych mediach zdjęcia, by choć przez chwile ogrzać się w cieple zachwytów innych ludzi, nawet nie znanych. Pokazać wyjazd, tort czy kwitnący ogród. Mi akurat w tym roku magnolia zmarzła, to nie mam się czym chwalić. ale kiedyś sama popełniałam ten błąd i obnażałam się zupełnie bez sensu. Teraz dodaję zdjęcia książek, które goszczą w moim ogrodzie. To z kolei wynika z tego, że szukam ludzi, którzy też czytają bo wokoło czasem pustynia.
Każdy woli książki , które raz czytał i już nie musi. Dosłownie jak w „ Rejsie”.
"Przejścia" były dla mnie swoistą wizytą u terapeuty, który penie miałby co robić ze mną i to przez wiele godzin. Dziękuję Wydawnictwu Agora za swoiste przejścia przez moje życiowe przesmyki, a ja z pewnością sięgnę po inne pozycje Natali de Barbaro.