Polska sprawa Dreyfusa. Kto próbował zabić prezydenta

We wrześniu 1924 roku do Lwowa przybywa prezydent Polski, Stanisław Wojciechowski. Jednak jego wizyta budzi niepokój warszawskiej policji politycznej, pamiętającej wydarzenia sprzed trzech lat, kiedy to dokonano nieudanego zamachu na Józefa Piłsudskiego, którego sprawcą był ukraiński student nacjonalista.Tym razem w stronę powozu z prezydentem została rzucona bomba. Choć żadna osoba nie poniosła śmierci, tłum widzów wpada w panikę i zaczyna uciekać. Wśród tłumu znajduje się student, Stanisław Steiger, Żyd, którego jako zamachowca wskazuje tancerka, Maria Pasternakówna. Lwowscy detektywi ogłaszają jego zatrzymanie jako sukces.Gazety narodowe szybko podchwytują temat i krzyczą: "Żydzi chcieli zabić Prezydenta!", wywołując falę antyżydowskiej nagonki, mimo że ukraińscy nacjonaliści przyznają się do organizacji zamachu. W pierwszym procesie Steiger o włos unika kary śmierci. Rok później, dzięki pracy obrony, która ujawnia fałszerstwa śledczych, zostaje uniewinniony podczas drugiego procesu.Grzegorz Gauden, niemal sto lat po tych wydarzeniach, tworzy reportaż będący nie tylko wnikliwym opisem dramatu sądowego, ale także ukazujący problem antysemityzmu w II Rzeczypospolitej. Sprawa Steigera przypomina słynną aferę Alfreda Dreyfusa, francuskiego oficera żydowskiego pochodzenia, którego oskarżono fałszywie o szpiegostwo, ujawniając szeroko rozpowszechniony antysemityzm we Francji i na świecie na przełomie XIX i XX wieku.