Panufnik

Muzyka Andrzeja Panufnika zdobywała uznanie na najbardziej prestiżowych estradach świata, ale Polska przez długi czas pozostawała obojętna na jego twórczość. Po ucieczce kompozytora jego utwory były przez 25 lat zakazane w ojczyźnie, a sam Panufnik stał się obiektem krytyki. Dziś jego twórczość jest lepiej znana w Anglii, kraju, do którego tęsknił przez większą część swojego życia i któremu poświęcił wiele swoich dzieł. Jego matka, w dzieciństwie, przepowiedziała mu spotkanie z angielską królową. Rzeczywistość przebiła marzenia – w późniejszych latach jako pierwszy polski artysta został uhonorowany tytułem szlacheckim przez królową Elżbietę II.Panufnik wywodził się z rodziny o głębokich tradycjach muzycznych – jego matka była skrzypaczką, a ojciec lutnikiem. Już przed wojną ukończył konserwatorium i miał okazję kształcić się u mistrzów w Wiedniu, Paryżu i Londynie. Zdecydował się jednak wrócić do kraju, by opiekować się rodziną. W trudnych latach okupacji grał z Witoldem Lutosławskim w warszawskich kawiarniach i tworzył pieśni patriotyczne, takie jak "Warszawskie dzieci". Po wojnie zaangażował się w odbudowę życia muzycznego w Polsce, zdobywając uznanie władz, które jednocześnie ograniczały jego artystyczną wolność. W poszukiwaniu swobody twórczej wybrał emigrację, a na Zachodzie pracował m.in. dla Yehudiego Menuhina oraz słynnych orkiestr z Londynu, Bostonu i Chicago. Przez chwilę odłożył kompozycję, by napisać swoje wspomnienia, opublikowane w 1987 roku przez wydawnictwo Methuen.Lady Camilla Jessel Panufnik, jego żona, odegrała kluczową rolę w kontynuacji jego pracy twórczej. Opatrzyła jego autobiografię epilogiem na stulecie urodzin Andrzeja Panufnika w Roku Andrzeja Panufnika, wzbogacając ją osobistymi fotografiami i ogromną dawką emocji.opis odp