Pamiętnik. Niemcy, 1945 rok

Danuta Zdanowicz, po mężu Rossman, miała zaledwie siedemnaście lat, kiedy jako harcerka brała udział w obronie Warszawy. Po kapitulacji miasta zaangażowała się w działalność konspiracyjną w Organizacji Harcerek i Szarych Szeregach, blisko związana ze środowiskiem bohaterów „Kamieni na szaniec”. Odwaga nie opuszczała jej także podczas powstania warszawskiego, gdzie mimo dwukrotnego zranienia, służyła jako oficer AK. W efekcie działań wojennych trafiła do obozu jenieckiego Stalag X-B Sandbostel.Głębokie straty osobiste, w tym utrata przyjaciół i niepewność związana z losem ojca i brata aresztowanych po Akcji pod Arsenałem, skłoniły Danutę do utrwalenia swoich emocji i przemyśleń. Jej pełen refleksji pamiętnik, który opisuje lata okupacji oraz dni powstania, powstał między 12 marca a 20 czerwca 1945 roku. Jest to prawdopodobnie jedyna taka relacja z życia kobiet oficerów w obozie jenieckim uznana za niezwykle cenne świadectwo historyczne.Przez ponad 70 lat ten osobisty dokument pozostawał ukryty wśród pamiątek rodzinnych, aż odkryły go wolontariuszki Muzeum Powstania Warszawskiego, Natalia Gorgol i Justyna Szczepańska. Teraz, po tylu latach, pamiętnik ten trafia do szerszej publiczności, oferując unikalny wgląd w dramatyczne wydarzenia tamtych czasów.