Pamiętam wszystko

Dwadzieścia lat rozłąki to wystarczająco długi czas, by nadzieja znalazła drogę do serca, a wspomnienia przysłoniły poczucie utraty. Gdy otworzą się drzwi tego pokoju, Lucasie, nie będę w stanie się podnieść. Dziś powrócisz do mnie i nie chcę zmarnować ani jednej sekundy, którą możemy spędzić razem. Chcę przeżywać każdą chwilę w zwolnionym tempie, pragnąc zmazać te stracone lata bez ciebie. Marzę o całym życiu, którego nie mieliśmy. Nasze spotkanie napawa mnie radością. Zaczniemy żyć na nowo, wciąż niewinni.Jednakże, brak wyjaśnień dotyczących skomplikowanych relacji rodzinnych sprawił, że Laure zatraciła się w burzliwej i pełnej słodyczy miłości.